Kaç zamandır soramadım
İçime attım, meşguliyet adına kandım evet, aldandım
Mütehassis olan bit kalbin incinmesi, hiç söz etmeden edebi nefeslenmesi ne latif
Ve fakat bu hakikati anlamak için hissiyatım, naifliği terennüm ederek, tefekkürün ikliminde inşa edilerek ayılması lazım
Ne vakit zarif bir nezaket görsem
Seni hatırlarım, sabrı ve kana atını imrenerek hal-i aczi yetime yanarım
Kelam etmek için düşünmenin ve eftaliyetiyle nefeslenmenin feyzine ne kadar hasretim
Bu bakımdan çekingenlik hasıl oluyor, içimde bir endişe uyanıyor, sessiz çığlığım nedense duyulmuyor
Birkaç resim karesi geçti elime
Mazinin en ülfetli ve şevkli günlerinden, şimdiki halimle irkildim birden
Ne olmuştu bize, onca sancılar, sızılar niye, niçin mefkuremiz değişti, fikrimiz kesişti, zikrimiz muhabbeti terk etti
Günü geçirmek, keş kelerle nefeslenmek, ah u zar eylemek şimdiye kadar kime ilham ve esin verdi, deva bahşetti
Artık inanıyorum ki biz kaybettik
Azimeti, kemali yete teslim ederek nefsimizi ihya ettik
Başkalaşmayı farklılık sandık, riyadan güya kaçındık ve fakat onunla yol aldık
İlgi ve iltifatı samimiyete değiştik, cezbeden olmak için ne kadar gayret ederek kendimizden geçtik, kalbimizi hiç dinlemedik
Mustafa CİLASUN