Mevlânâ şimdi Şems’inden uzakta durmadan onu anmakta,
birlikte geçirdikleri unutulmaz günleri, o doyumsuz demleri bir bir hatırlamaktadır.
Tek tesellisi bu tatlı geçmişi yeniden yaşamak olmuştur artık.
Her hatırlayışta aşkı daha da artar, alevlenir.
birlikte geçirdikleri unutulmaz günleri, o doyumsuz demleri bir bir hatırlamaktadır.
Tek tesellisi bu tatlı geçmişi yeniden yaşamak olmuştur artık.
Her hatırlayışta aşkı daha da artar, alevlenir.
ister ki sevgilisi de, Şems’i de onu unutmasın ve hep hatırlasın.
Bir tatlı ömür gibi gitmeye niyetlendin
Ayrılık atına eyer vurdun inadına
Ama bizi unutma, hatırla ama.
Sana temiz dostlar, iyi dostlar, bağdaş dostlar
Yeryüzünde de var, gökyüzünde de var
Eski dostla ettiğin yemini, hatırla ama.
Bir deniz kesilen gözlerimin kıyısında
Bir aşk ovasını görmüştün hani
Safran dallarıyla, Ağustos gülleriyle sarmaş dolaş
Bunu unutma, hatırla ama.
Ey Tebrizli Şems.
Dinim aşktır benim, senin yüzünü gördüm gören
Benim dinim senin yüzünle övünür, ey sevgili
Bunu unutma, hatırla ama.
alıntıdır...
