Onlara yöneldi,
Bedduaya başladı.
Beddua edenin dili uzadıkça uzadı.
Ağzına dili sığmıyordu.
Her yaptığı bedduâ kendine dönüyordu.
Köpek gibi soluyordu.
İsmi Azam duasını artık okuyamıyordu.
Çünkü unutturulmuştu.
Ne kötü inkârcıların durumu :
‘’Üstüne varsan da dilini çıkarıp solur,
Bıraksanda dilini sarkıtıp durur’’.
Yanlarında melekler bulunan Peygambere,
O’na inanan müminlere bedduâ etmek olur mu?
Zorbaların şehrinde yaşayan,
Belâm bin Baura,
Bir avuç toprağa minnet etti.
Gözünü yücelere dikti.
Keşke Allah’a teslim olsaydı.
Ne hazin!
Bir tutam ot için,
İrfan ve fazileti çiğnedi.
Allah’ın dinine aykırı bir ilim,
Onun mahvına yol açtı.
Ahlâk kaftanından sıyrıldı.
Şeytana yem oldu, küfre saplandı.
Yanlarında melekler bulunan Peygambere,
O’na inanan müminlere bedduâ etmek olur mu?
Hiç şüphe yoktur,
İlim rütbesi gerçekten büyüktür.
Uykuları ibadet kabul gören,
Âlimler Kur’an-da övülür.
Ancak,
Menfaatleri uğruna,
Karşılığını bekleyerek,
Zikrine, ilmine güvenenler,
Yolda kalır.
Dünya muhabbetinin esiri,
Şöhret tutkunu,
Allah adıyla aldatan,
Allah adını kullanarak beddua eden,
''Haksızlıkla lanet ederse,
lanet kendisine döner.”
Allah,
Kullarının sözünü duyan,
Onların hal ve işlerini görendir.
Güzelliklere, doğruluklara,
Sarılmak hırsıyla gayret edip,
Fitnelerden beddualardan sakınanlar,
Şeytanları işsiz bırakır.
Haklıda olsalar…
Bedduâya sarılmak,
Fazilet değil,
Şeref değil,
Mârifet değil,
İnsaf,erdem hiç değildir.
Ey mamur insan!
Kainatın Efendisi,
Tüm varlıkların imamı,
Hz.Muhammed s.a.v
Tebliğinin ilk yıllarında,
Kendisini insanlığın acılarına
Dertlerine adamış
Büyük Peygamber s.a.v.
Karısının ve amcasının ölümleriyle,
sarsılmış.
Sıkıntıları çekmekle kalmayıp
Memleketinden ayrılmak durumunda
kalmış.
Ömrü savaşlarla geçmiş,
buğday bir yana,
Arpa ekmeğini karnına koymamış.
Taif de mübarek ayakları kanamış,
Dava arkadaşlarıyla ağlamış.
FahriÂlem Efendimiz s.a.v.
Bu sıkıntılar içindeyken
Ümmetine ve Müminlere,
Bedduâ etmemiş .. .
Ey Mamur insan!
Allah Sözün doğrusunu söyler,
Sen anlamaya çalışırsın. Sana
Yakışanda budur.
Şimdi bütün bunlardan sonra
Kahroluyorum mu diyorsunuz?
Kur'an gibi Kitabımız,
O kitapta onlarca Rasül
ve Nebimiz,neler çekmiş…
Taze duygularla sevilen,
İnsanlığın büyük yıldızı,
Kainat Güneşi gibi Önderimiz
olacak da,
Rahatsızım diyeceksiniz
öyle mi?..
Eyyolcu!
Kendine gel kendine.
Nice yarınlar geçti.
Ömür güneşi ikindiye indi.
Dünyalıklar uğruna yan çizmeyelim..
Ömrün bununla bitmesin.
Namur 2013
Ali Kılıç Kakiz
Bedduaya başladı.
Beddua edenin dili uzadıkça uzadı.
Ağzına dili sığmıyordu.
Her yaptığı bedduâ kendine dönüyordu.
Köpek gibi soluyordu.
İsmi Azam duasını artık okuyamıyordu.
Çünkü unutturulmuştu.
Ne kötü inkârcıların durumu :
‘’Üstüne varsan da dilini çıkarıp solur,
Bıraksanda dilini sarkıtıp durur’’.
Yanlarında melekler bulunan Peygambere,
O’na inanan müminlere bedduâ etmek olur mu?
Zorbaların şehrinde yaşayan,
Belâm bin Baura,
Bir avuç toprağa minnet etti.
Gözünü yücelere dikti.
Keşke Allah’a teslim olsaydı.
Ne hazin!
Bir tutam ot için,
İrfan ve fazileti çiğnedi.
Allah’ın dinine aykırı bir ilim,
Onun mahvına yol açtı.
Ahlâk kaftanından sıyrıldı.
Şeytana yem oldu, küfre saplandı.
Yanlarında melekler bulunan Peygambere,
O’na inanan müminlere bedduâ etmek olur mu?
Hiç şüphe yoktur,
İlim rütbesi gerçekten büyüktür.
Uykuları ibadet kabul gören,
Âlimler Kur’an-da övülür.
Ancak,
Menfaatleri uğruna,
Karşılığını bekleyerek,
Zikrine, ilmine güvenenler,
Yolda kalır.
Dünya muhabbetinin esiri,
Şöhret tutkunu,
Allah adıyla aldatan,
Allah adını kullanarak beddua eden,
''Haksızlıkla lanet ederse,
lanet kendisine döner.”
Allah,
Kullarının sözünü duyan,
Onların hal ve işlerini görendir.
Güzelliklere, doğruluklara,
Sarılmak hırsıyla gayret edip,
Fitnelerden beddualardan sakınanlar,
Şeytanları işsiz bırakır.
Haklıda olsalar…
Bedduâya sarılmak,
Fazilet değil,
Şeref değil,
Mârifet değil,
İnsaf,erdem hiç değildir.
Ey mamur insan!
Kainatın Efendisi,
Tüm varlıkların imamı,
Hz.Muhammed s.a.v
Tebliğinin ilk yıllarında,
Kendisini insanlığın acılarına
Dertlerine adamış
Büyük Peygamber s.a.v.
Karısının ve amcasının ölümleriyle,
sarsılmış.
Sıkıntıları çekmekle kalmayıp
Memleketinden ayrılmak durumunda
kalmış.
Ömrü savaşlarla geçmiş,
buğday bir yana,
Arpa ekmeğini karnına koymamış.
Taif de mübarek ayakları kanamış,
Dava arkadaşlarıyla ağlamış.
FahriÂlem Efendimiz s.a.v.
Bu sıkıntılar içindeyken
Ümmetine ve Müminlere,
Bedduâ etmemiş .. .
Ey Mamur insan!
Allah Sözün doğrusunu söyler,
Sen anlamaya çalışırsın. Sana
Yakışanda budur.
Şimdi bütün bunlardan sonra
Kahroluyorum mu diyorsunuz?
Kur'an gibi Kitabımız,
O kitapta onlarca Rasül
ve Nebimiz,neler çekmiş…
Taze duygularla sevilen,
İnsanlığın büyük yıldızı,
Kainat Güneşi gibi Önderimiz
olacak da,
Rahatsızım diyeceksiniz
öyle mi?..
Eyyolcu!
Kendine gel kendine.
Nice yarınlar geçti.
Ömür güneşi ikindiye indi.
Dünyalıklar uğruna yan çizmeyelim..
Ömrün bununla bitmesin.
Namur 2013
Ali Kılıç Kakiz
