Oyun oynuyorsun Feride; kedinin fareyle oynadığı gibi kendi hayatınla oynuyorsun.
Bir öteye sıçrıyor, bir beride nefesleniyorsun, yolun hep aynı ritimde ilerliyor.
Risk almak istemiyorsun, çabalamak istemiyorsun, kendini iyileştirmek istemiyorsun. Kolayı mı seviyorsun Feride, elma olgunlaşsın da avucuna mı düşsün, kapılar sırf senin için ardına kadar mı açılsın, bütün yükler omuzlarından mı insin?
Dilinde büyüyene, düşüncende birikene bakınca neler görüyorsun Feride, kendine ait nasıl bir odada yaşıyorsun?
Her şey çok kolay, o kadar kolay ki kimse buna inanmıyor.
Kolaya kimse itibar etmiyor Feride, zor olunca, zoru konuşunca tatmine koşuyor insanlar. İnsalar yanılmakta nasıl da ustalar Feride,
bunu bilmek nasıl da yoruyor.
