Kur'an kendini gereği gibi okuyanlara hep gerçek bir mürşit olmuştur. Aydınlık ikliminde nice karanlık ruhları billur tanelerine dönüştürdüğüne tarih şahittir. Yeter ki insan sırtını dönmesin ona. Yeter ki kişi sevgiyle açılsın Kur'an'ın iklimine.
Rencide olur dide-i huffâş ziyadan demişler; boşuna değildir bu söz. Zira fıtratlarının gereği yarasalar güneşle barışamazlar. Çiçeklere hayat veren ışık demetleri; karanlığın gölgesi yarasanın gözlerine adeta birer ok olur. İnsan var bülbüle benzer, insan var yarasaya. İşte bundandır bazılarının saf ve tertemiz bir ışık olan Kur'an'ın adından dahi korkmaları. Keşke anlayabilselerdi!.
Bir bakabilsek hayretle kutsal hazineler ambarı olan Kur'an'a, ilk kez tanışıyor gibi; açsa bize esrarını ahh keşke! Bize hayatı öğretti sözlerin en güzeli olan Allah'ın sözü. Anlattığı her kıssada hayata yaşam veren enginlikler, efsunlar var.
Kur'an, Hazreti Yakub'un oğullarına olan sevgisini anlatırken evlatları ayırt etmeden sevmeyi, hata işleseler bile afetmeyi, hasretlere imandan alınan güçle dayanmayı ders veriyordu bize.
Yusuf Peygamber'i anlatırken sabrın her sıkıntıyı ortadan kaldıran bir deva olduğunu, sabrın bir tembellik olmadığını bütün dünyaya ispat ediyordu. Yusuf (as) bir peygamberdi. Onun elinde zindan, mana güllerinin yetiştiği bir gül bahçesine dönüşmüştü. Biliyordu Yusuf (as) zulme uğramıştı. Sabrediyor, ecrini Allah'tan bekliyordu. Ama asla boş durmuyor, zindanı bir iman üniversitesine çevirmenin yollarını arıyordu. O biliyordu ki insanlar zulmetse bile kader muhakkak adalet edecektir.
Firavun'un karısı Asiye Hanım'dan Kur'an bahseder. Kocasıyla imtihan olan kadın portresini en iyi tarzda ortaya koyar. Asiye Hanım sabır içerisinde dayanır. Allah sabredenlerle beraberdir, kocasının işkencelerinden onu korur. Anlatılmak istenen bir gerçek vardır, herkes birbiriyle imtihan ediliyor. Eşler, evlatlar, babalar, komşular vb. iyiler ortaya çıksın diye.
Hazreti Lut kıssasında portre tersine dönmüştür. Hanımıyla imtihan olan koca! Hanımının imansızlığına karşı sabır ve imana davet. Kadında bitmeyen bir inat, sonunda gelen helak.
Hazreti İbrahim kıssasında ise babasıyla, amcasıyla imtihan olunan bir evlat. Sevgiyle davet, buna karşılık hiddet, şikâyet ve şekavet. Sonuçta ebedi cehennemle müjdelenmek.
Bir de Benî İsrail'le alakalı kıssalara bakalım. Vefakâr ve fedakâr önderler, peygamberler önlerinde. Allah (cc)'ın büyük nimetleri avuçlarında. Çeşit çeşit yiyecekler, rengârenk giyecekler. Bütün bunlara karşılık isyan, yalan dolan ve kendi yaptıkları sebebiyle kınanan bir toplum.
Kur'an'ın bir tek muhatabı var ey insan; sensin o ve senin gibi şuuru olanlar. Yusuf (as), Yakup (as), İbrahim (as), Lut (as), Asiye (ra) ve zalim firavun hepsi birer insan. Ve insanların oluşturduğu toplumlar ya sahabeler gibi, ya da Beni İsrail gibi. Seçim senin, Kur'an'daki her tablo senin için. Ya İbrahim (as) gibi olursun, ya Nemrut, ya da Kızıldeniz'de boğulan firavun, veya firavun sarayında Musa (as) ya da Mısır'da Yusuf (as).
Sacid Ekerim
Rencide olur dide-i huffâş ziyadan demişler; boşuna değildir bu söz. Zira fıtratlarının gereği yarasalar güneşle barışamazlar. Çiçeklere hayat veren ışık demetleri; karanlığın gölgesi yarasanın gözlerine adeta birer ok olur. İnsan var bülbüle benzer, insan var yarasaya. İşte bundandır bazılarının saf ve tertemiz bir ışık olan Kur'an'ın adından dahi korkmaları. Keşke anlayabilselerdi!.
Bir bakabilsek hayretle kutsal hazineler ambarı olan Kur'an'a, ilk kez tanışıyor gibi; açsa bize esrarını ahh keşke! Bize hayatı öğretti sözlerin en güzeli olan Allah'ın sözü. Anlattığı her kıssada hayata yaşam veren enginlikler, efsunlar var.
Kur'an, Hazreti Yakub'un oğullarına olan sevgisini anlatırken evlatları ayırt etmeden sevmeyi, hata işleseler bile afetmeyi, hasretlere imandan alınan güçle dayanmayı ders veriyordu bize.
Yusuf Peygamber'i anlatırken sabrın her sıkıntıyı ortadan kaldıran bir deva olduğunu, sabrın bir tembellik olmadığını bütün dünyaya ispat ediyordu. Yusuf (as) bir peygamberdi. Onun elinde zindan, mana güllerinin yetiştiği bir gül bahçesine dönüşmüştü. Biliyordu Yusuf (as) zulme uğramıştı. Sabrediyor, ecrini Allah'tan bekliyordu. Ama asla boş durmuyor, zindanı bir iman üniversitesine çevirmenin yollarını arıyordu. O biliyordu ki insanlar zulmetse bile kader muhakkak adalet edecektir.
Firavun'un karısı Asiye Hanım'dan Kur'an bahseder. Kocasıyla imtihan olan kadın portresini en iyi tarzda ortaya koyar. Asiye Hanım sabır içerisinde dayanır. Allah sabredenlerle beraberdir, kocasının işkencelerinden onu korur. Anlatılmak istenen bir gerçek vardır, herkes birbiriyle imtihan ediliyor. Eşler, evlatlar, babalar, komşular vb. iyiler ortaya çıksın diye.
Hazreti Lut kıssasında portre tersine dönmüştür. Hanımıyla imtihan olan koca! Hanımının imansızlığına karşı sabır ve imana davet. Kadında bitmeyen bir inat, sonunda gelen helak.
Hazreti İbrahim kıssasında ise babasıyla, amcasıyla imtihan olunan bir evlat. Sevgiyle davet, buna karşılık hiddet, şikâyet ve şekavet. Sonuçta ebedi cehennemle müjdelenmek.
Bir de Benî İsrail'le alakalı kıssalara bakalım. Vefakâr ve fedakâr önderler, peygamberler önlerinde. Allah (cc)'ın büyük nimetleri avuçlarında. Çeşit çeşit yiyecekler, rengârenk giyecekler. Bütün bunlara karşılık isyan, yalan dolan ve kendi yaptıkları sebebiyle kınanan bir toplum.
Kur'an'ın bir tek muhatabı var ey insan; sensin o ve senin gibi şuuru olanlar. Yusuf (as), Yakup (as), İbrahim (as), Lut (as), Asiye (ra) ve zalim firavun hepsi birer insan. Ve insanların oluşturduğu toplumlar ya sahabeler gibi, ya da Beni İsrail gibi. Seçim senin, Kur'an'daki her tablo senin için. Ya İbrahim (as) gibi olursun, ya Nemrut, ya da Kızıldeniz'de boğulan firavun, veya firavun sarayında Musa (as) ya da Mısır'da Yusuf (as).
Sacid Ekerim
