Kur'ân, "İnsanlar için hesap günü yaklaştı; onlar ise hâlâ gaflette, aldırmıyorlar." "Azap başınıza geldikten sonra mı Ona inanacaksınız?" buyuruyor. Hayalen mahşere gidelim; İlâhî mahkemeyi, sorguyu suâli, Sıratı, Cehennemi ve Cenneti görsek neler hissederdik? Hele hakikaten gitsek,"zaten gideceğiz" bizde bir kısım değişiklikler olur muydu? Hayatımıza yeniden çekidüzen verir miydik?
Şüphesiz bir kısım değişiklikler olur, kendimize bir çekidüzen verme ihtiyacını hissederdik.
Değişiklik için, kendimize yeni bir yol çizmemiz için illâ öbür âlemlere gidip gelmemiz mi gerekiyor?
"Gayb perdesi açılsa yakînim, yani kesin inancım değişmeyecek. Yani görüyor, bizzat yaşıyor gibi inanıyorum" diyen Hz. Ali için öbür âlemlere gitmesiyle dünyada bulunması arasında bir fark yoktu. Oralara gitmiş, görmüş, yaşamışcasına davranıyor, hareketlerini ona göre ayarlıyordu.
"Madem her vakit ecel gelebilir; eğer insanı gaflet içinde yakalasa, ebedî hayatına çok zarar verebilir" diyen Bediüzzaman, önemli olanın ecele gaflet içinde yakalanmamak olduğunu söylüyor.
Her an ölecekmişcesine, Allah huzurunda hesaba çekilecekmişcesine hareket edebilen insan, davranışlarını kontrol altına almayı başarır. "Günahların iyiliklerinden, gafletin zikrinden ve Allah'ın sana verdiği nimetler, yaptığın amellerden daha çoktur" diyen Hz. Ali'nin gafleti dağıtıcı o kadar güzel öğütleri var ki onları okuyup da insanın gözlerinin açılmaması mümkün değil.
O, gafletin karanlık olduğunu söylerken tefekkürün de onu dağıttığına dikkat çeker. İnsan ibretle bakabildiğinde onun dünyasında gaflete yer kalmaz. Gaflet perdesi ibretle yırtılır. Ona göre, "Mutlu, başkalarından ibret alan kimsedir."
Madem tefekkür ve ibretle gaflet bulutları dağıtılır. Öyleyse insan ham hayallere kapılıp gerçeklerden uzaklaşmamalıdır. "En üstün zenginlik, ham hayalleri bırakmaktır." "Emelini uzun tutan, amelini kötü yapar" vecizeleri de ona ait.
Hayat fırsat ve imkânlarla doludur. Ahirete azık hazırlama şuuruyla hareket eden bir kimse için hayatın tümü bir fırsattır; fırsatlar içre fırsattır. Ama bu fırsat "bulut gibi geçip gider" diyor o büyük ilim kutbu.
Yapılacak iş, "Bu hayırlı fırsatları elde etmeye bakmaktır."
Şüphesiz bir kısım değişiklikler olur, kendimize bir çekidüzen verme ihtiyacını hissederdik.
Değişiklik için, kendimize yeni bir yol çizmemiz için illâ öbür âlemlere gidip gelmemiz mi gerekiyor?
"Gayb perdesi açılsa yakînim, yani kesin inancım değişmeyecek. Yani görüyor, bizzat yaşıyor gibi inanıyorum" diyen Hz. Ali için öbür âlemlere gitmesiyle dünyada bulunması arasında bir fark yoktu. Oralara gitmiş, görmüş, yaşamışcasına davranıyor, hareketlerini ona göre ayarlıyordu.
"Madem her vakit ecel gelebilir; eğer insanı gaflet içinde yakalasa, ebedî hayatına çok zarar verebilir" diyen Bediüzzaman, önemli olanın ecele gaflet içinde yakalanmamak olduğunu söylüyor.
Her an ölecekmişcesine, Allah huzurunda hesaba çekilecekmişcesine hareket edebilen insan, davranışlarını kontrol altına almayı başarır. "Günahların iyiliklerinden, gafletin zikrinden ve Allah'ın sana verdiği nimetler, yaptığın amellerden daha çoktur" diyen Hz. Ali'nin gafleti dağıtıcı o kadar güzel öğütleri var ki onları okuyup da insanın gözlerinin açılmaması mümkün değil.
O, gafletin karanlık olduğunu söylerken tefekkürün de onu dağıttığına dikkat çeker. İnsan ibretle bakabildiğinde onun dünyasında gaflete yer kalmaz. Gaflet perdesi ibretle yırtılır. Ona göre, "Mutlu, başkalarından ibret alan kimsedir."
Madem tefekkür ve ibretle gaflet bulutları dağıtılır. Öyleyse insan ham hayallere kapılıp gerçeklerden uzaklaşmamalıdır. "En üstün zenginlik, ham hayalleri bırakmaktır." "Emelini uzun tutan, amelini kötü yapar" vecizeleri de ona ait.
Hayat fırsat ve imkânlarla doludur. Ahirete azık hazırlama şuuruyla hareket eden bir kimse için hayatın tümü bir fırsattır; fırsatlar içre fırsattır. Ama bu fırsat "bulut gibi geçip gider" diyor o büyük ilim kutbu.
Yapılacak iş, "Bu hayırlı fırsatları elde etmeye bakmaktır."
