Gavs-ı Bilvânisî Hazretleri (K.S) bir gün çok rahatsızlanmıştı. Başı dönüyor, ayakta durmakta güçlük çekiyordu. Bu haldeyken bile akşam namazını kıldırmak üzere mihraba geçti. Şu an Adıyaman Kahta ilçesi Menzil köyünde ikamet buyuran evladı Seyyid Abdülbaki Hazretleri (K.S), ayakta daha rahat durabilsin diye Gavs Hazretlerinin (K.S) kolundan tutuyordu. Mübarek bize o şekilde namaz kıldırdı. Seyyid Abdülbaki Hazretleri de (K.S) Son rekâtta, Gavs Hazretleri (K.S) tahiyyatta iken cemaate uyup namaza durdu, kalan rekatları selâmdan sonra tamamladı. Böylece o da cemaatle namaz kılma sevabını aldı.Namazın farzı bitmişti. Sünnetini kılmak üzere Gavs Hazretleri ayağa kalktı; ancak zorlandı, başı döndü. Rükûa doğrulacak kadar durdu, yine oturdu. Bunu üç kez tekrar etti. Ayakta durmaya mecali yoktu.
O esnada cemaat içinde torunu vardı; o da âlim bir zattı; dedi ki:
– Kurban, dinde zorlama yoktur; hastasınız, oturduğunuz yerden namazı kılsanız!
– Ben de biliyorum, ancak o kadar sevabı nasıl terkedeyim? Oturduğum yerden kılmakla, ayakta kılmak bir mi?
O esnada cemaat içinde torunu vardı; o da âlim bir zattı; dedi ki:
– Kurban, dinde zorlama yoktur; hastasınız, oturduğunuz yerden namazı kılsanız!
– Ben de biliyorum, ancak o kadar sevabı nasıl terkedeyim? Oturduğum yerden kılmakla, ayakta kılmak bir mi?
Sadati ikramin yolundan