gecenin sabaha bûseler kondurduğu o vakitten işte.. feda ediyor karasını bir yudum aydınlık uğruna. kulağıma bir türkü dokunuyor. tutup ellerinden götürüyor ruh-i aşiyân'ımı. bakakalıyorum. anlıyorum ki, sükûttur dilime artık en iyi yakışan elbise. hüküm giydim en incemden, en derûnumdan delice..
susan ellerime bakıyordum;
-kalbine dokunabilirmiyim dedi bir ses ?
-aynı bıçakla, aynı yerden, aynı kan'a bulanmışken bir ben,
bir sen kalırdın ardımda ürkekten..
-artık geceyi seni düştüğüm yerden kes !
...
Mehlika Toyga
