- Üyelik Tarihi
- 11 Nis 2007
- Mesajlar
- 24,205
- Aldığı Beğeniler
- 22,175
- Takım
- Fenerbahçe
Ve gece...Sessiz çığlıklar yalvarırken acının notalarına,
her şey suspus olmuş
Sadece gözler konuşuyor, bir de bulutların titreyişleri..
Gecenin perçemi süzülüyor Ben düşlerimi yineliyorum
Yenilenen bir umut huzmesi gözlerimde çağlarken,
müntehir kâbuslar inceden inceye nefes alıyor
Sızlıyor vicdan ayininde izdivaç hüzünler, cemrelerden kor getiriyor kar yağan düşlerime
Bir kafile geçiyor çölden Atların yeleleri savruluyor rüzgârda
Süreyya yıldızı toplamış kafilenin düşlerini ve yitik umutlarını baharlara saklamış habersizce
Müneccimler Süreyya yıldızıyla hemhal olurken,
kafiledekiler içlerindeki fırtınaları susturmuş olmalı ki, sükût yüreklerine düşmüş
Aşkı süveydalarına çeken kuşların düşleri gecenin rengine boyanmış,
gece karanlığa
Kuşların cenahlarında içi dua dolu tohumlar/kundaklar, çölleri yeşertmeye adanmış
Yıllanmış bir düş bizimkisi
Sevda tortuları arasında kalan;
gâh acı hatıraların arasından eski bir resim gibi çıkan,
gâh tavan arasına kaldırdığımız aşk şuruplarına karışan düşler
Gece izin veriyor sükûta, sükût da tavan arasına kaldırdığımız düşlere
Böylece zaman ilerliyor gibi görünüyor, lakin ilerlemiyor!
Zamanı ilerletmenin yolunu bulan gece sakinleri
rüyalara işkence eden karanlıkları bir bir gömüyor toprağa hiç çıkmamacasına
Toprak mahzun ve kederli
Güneşin kendisini terk ettiği zaman diliminde,
korkunun buğusuna aldanmayan böcekleri bağrına basıyor
Yapraklar hışırtılarıyla toprağa hüznünü damıtıyor
İliklerine kadar üşüyen gece sakinleri
aşkın şahikâsında sükûtlarını bozmadan yakarışlarına devam ediyorlar
Niyazları miraç fezasına ulaştıran melekler,
gökten yağmur tanelerini indirmeye başlıyorlar sessizce, usulca
Meyusane yapraklar soluyor, düşüyor bir bir toprağa
Kanlanmış gözlerin intizar avuçlarında, aşkından yuvarlanan taşlar
Paramparça olmuş bedenler savaş meydanlarında ve gül kokuları
Yılgın akışların tortularında biriktirilen narin sitemler demir parmaklıklara aldanmayarak sessizliğin göğsünü yumrukluyorlar
Oysa gece sükûtuyla güzel, isyankâr kalemlerin hokkalara batırılmasıyla değil
Biliyoruz ki, yaprağın okyanuslara ulaşmaya çabalaması nasıl mümkünse,
karıncanın İbrahim'in ateşine su taşıması o ateşi söndürmek istemesi de
o kadar mümkün, Rabb muktedir
Geceye "ol" dedi ve gece oluverdi
Sükûta "ol" dedi ve sükût oluverdi kanayan yaraların dinmesi için
Ve şimdilerde gözler dolunaya çevrildi
Dolunay da gecenin en feyizli anlarında yürekleri miraca çıkarmaya
vesile olduğu için acziyet merhemleri sürüyor gururuna
yoklukları basıyor bağrına
Aşk dolu bir yağmur şebnemine adanmış mahcup dualar
Sessizliği gömerken gecenin sükûtuna
kâinatın söylediği ilahi musikiye katılan hür vicdanlar;
gül âyinelerini resmediyorlar dolunaya dervişçe
Her bir gül âyinesi, ukdeleri sühâya çıkarmanın mutluluğunu tadıyor
Gam dağları yine hüzne büründü
Gece düşerken gam dağlarına, geceyi sinesine çeken kara bulutlar;
mavera dehlizlere döküyor ihmale uğrattığımız sevgiyi
Sevgiyi yeşertiyor çağlaya çağlaya uçurumlarda açan al gelincikler
Ala bürünüyor gece, güneş doğacağının müjdesini veriyor bekleyenlerine;
karada gemi yapan Nuhlara,
cemrelerdeki gülistanda teslimiyetle bekleyen İbrahimlere,
kuyulardaki Yusuflara,
kundaklardaki Musalara
Yunus Emre Tozal...
her şey suspus olmuş
Sadece gözler konuşuyor, bir de bulutların titreyişleri..
Gecenin perçemi süzülüyor Ben düşlerimi yineliyorum
Yenilenen bir umut huzmesi gözlerimde çağlarken,
müntehir kâbuslar inceden inceye nefes alıyor
Sızlıyor vicdan ayininde izdivaç hüzünler, cemrelerden kor getiriyor kar yağan düşlerime
Bir kafile geçiyor çölden Atların yeleleri savruluyor rüzgârda
Süreyya yıldızı toplamış kafilenin düşlerini ve yitik umutlarını baharlara saklamış habersizce
Müneccimler Süreyya yıldızıyla hemhal olurken,
kafiledekiler içlerindeki fırtınaları susturmuş olmalı ki, sükût yüreklerine düşmüş
Aşkı süveydalarına çeken kuşların düşleri gecenin rengine boyanmış,
gece karanlığa
Kuşların cenahlarında içi dua dolu tohumlar/kundaklar, çölleri yeşertmeye adanmış
Yıllanmış bir düş bizimkisi
Sevda tortuları arasında kalan;
gâh acı hatıraların arasından eski bir resim gibi çıkan,
gâh tavan arasına kaldırdığımız aşk şuruplarına karışan düşler
Gece izin veriyor sükûta, sükût da tavan arasına kaldırdığımız düşlere
Böylece zaman ilerliyor gibi görünüyor, lakin ilerlemiyor!
Zamanı ilerletmenin yolunu bulan gece sakinleri
rüyalara işkence eden karanlıkları bir bir gömüyor toprağa hiç çıkmamacasına
Toprak mahzun ve kederli
Güneşin kendisini terk ettiği zaman diliminde,
korkunun buğusuna aldanmayan böcekleri bağrına basıyor
Yapraklar hışırtılarıyla toprağa hüznünü damıtıyor
İliklerine kadar üşüyen gece sakinleri
aşkın şahikâsında sükûtlarını bozmadan yakarışlarına devam ediyorlar
Niyazları miraç fezasına ulaştıran melekler,
gökten yağmur tanelerini indirmeye başlıyorlar sessizce, usulca
Meyusane yapraklar soluyor, düşüyor bir bir toprağa
Kanlanmış gözlerin intizar avuçlarında, aşkından yuvarlanan taşlar
Paramparça olmuş bedenler savaş meydanlarında ve gül kokuları
Yılgın akışların tortularında biriktirilen narin sitemler demir parmaklıklara aldanmayarak sessizliğin göğsünü yumrukluyorlar
Oysa gece sükûtuyla güzel, isyankâr kalemlerin hokkalara batırılmasıyla değil
Biliyoruz ki, yaprağın okyanuslara ulaşmaya çabalaması nasıl mümkünse,
karıncanın İbrahim'in ateşine su taşıması o ateşi söndürmek istemesi de
o kadar mümkün, Rabb muktedir
Geceye "ol" dedi ve gece oluverdi
Sükûta "ol" dedi ve sükût oluverdi kanayan yaraların dinmesi için
Ve şimdilerde gözler dolunaya çevrildi
Dolunay da gecenin en feyizli anlarında yürekleri miraca çıkarmaya
vesile olduğu için acziyet merhemleri sürüyor gururuna
yoklukları basıyor bağrına
Aşk dolu bir yağmur şebnemine adanmış mahcup dualar
Sessizliği gömerken gecenin sükûtuna
kâinatın söylediği ilahi musikiye katılan hür vicdanlar;
gül âyinelerini resmediyorlar dolunaya dervişçe
Her bir gül âyinesi, ukdeleri sühâya çıkarmanın mutluluğunu tadıyor
Gam dağları yine hüzne büründü
Gece düşerken gam dağlarına, geceyi sinesine çeken kara bulutlar;
mavera dehlizlere döküyor ihmale uğrattığımız sevgiyi
Sevgiyi yeşertiyor çağlaya çağlaya uçurumlarda açan al gelincikler
Ala bürünüyor gece, güneş doğacağının müjdesini veriyor bekleyenlerine;
karada gemi yapan Nuhlara,
cemrelerdeki gülistanda teslimiyetle bekleyen İbrahimlere,
kuyulardaki Yusuflara,
kundaklardaki Musalara
Yunus Emre Tozal...
