Gecenin siyahında canlandı hatıralar
Islanırken mendilin, yollara izin düştü
Gönülde hicran ile kanıyorken yaralar
Matemi vardı gülün, yüreğe sızın düştü
Özlem yüklü rüzgarlar saçlarına esince
Kirpiğinden damlalar süzüldü ince ince
Ayrılık şarkıları söylenirken hazince
Dili sustu bülbülün, sazıma sözün düştü
Can sundu sana gönül, muradına ermedi
Yıllar var bir kez olsun gözüne göz sürmedi,
Yerler, gökler , yıldızlar böyle güzel görmedi
Başı döndü hilâlin, mehtaba yüzün düştü
Yoktun yine, yalnızdım, solgundum, nefessizdim
Bu gece de gariptim, kimsesizdim, sessizdim
Sana atarken kalbim, söyle neden sensizdim ?
Karanlığa hayalin, geceye hüzün düştü
KADİR GÜVEN
