Yeniden Doğuş

İlhan Kurt

Gelemiyorum

Eskimiş denizlerde su Rüzgârın kanatları kırık Yüreğimde derin bir düşüş korkusu Çağrın öyle içten ki kışkırtır cesetleri Uzun bir yolculuk değil isteğin, küçük bir adım Olsa da kalkmıyor işte kolum kanadım Gelemiyorum

Eski bir iskeleden binip sandala Tutunmuş gibi ince bir dala Kâh zirvede kâh içinde dalgaların Bata çıka köpük köpük sulara Gelmek içimde engellenemez bir arzu Lakin önümde gerili tunç perdesi göğün Delemiyorum

Bir cüzzam beldesinden çağrı almış gibi Beni esir alan bu cesetten çıkamıyorum Sırtıma verdiğin bu örselenmiş libas Yanık bir ten gibi yapıştı kemiğime Ne içinde berrak sular sunduğun altın tas Ne gümüş ibrikler ne zümrüt sunak Sanki paslı bir zırh giydirilmiş üstüme Binlerce kez vuruyorum kılıcı, ikiye Bölemiyorum

Eliften lamelife, derin mesafem Uçurumdan uçuruma savruluyor yollarım Bir geniş atlasta ki kıta kıta Vermeden şu çılgın yolculuğa bir inkıta Koşuyorum, hırkanı tutup yapışmak için Önümü kesiyor eşkıyalar, Hiç değilse can veririm uğruna Deyip uzatıyorum kılıca boynumu, af çıkıyor Ölemiyorum