Yeniden Doğuş

Bilgimizin elverdiğinden daha öteleri görebilseydik, sezgi duvarından biraz ötelere uzanabilseydi bakışlarımız, belki hüzünlerimizi sevinçlerimizden daha bir güvenle karşılayabilir, onlara katlanabilirdik. Çünkü içimize yeni bir şeyin, bilinmedik bir şeyin ayak attığı anlardır bunlar... Üzüntüler de geçip gider: Ruhumuzdaki Yeni, daha öncekilere gelip katılan bu nesne, yüreğimizden içeri ayak atmıştır, yüreğimizdeki en içerlek odanın kapısından girmiştir içeri ve derken oradan ayrılmış, kanımızda dolaşmaya başlamıştır. Nedir bu, öğrenemeyiz bir türlü. Hiçbir şey olmadığına inandırılmamız güç değildir hani,ama yine de kapısından içeri bir konuğun ayak attığı ev nasıl değişirse, biz de bir değişiklik geçirmişizdir. Gelen kimdir, bunu bir türlü söyleyemeyiz; belki bizim asla bilemeyeceğimiz bir şeydir bu, ama geleceğin de bunun gibi içimize girdiğini, henüz geleceğe dönüşmeden bizde bir değişimden geçtiğini gösteren pek çok belirti vardır./ Rilke- Genç Bir Şaire Mektuplar