Geçenlerde bir vesileyle yanına uğramıştım ki, namaz kılarken gördüm. Rabbim! Sen nelere kadirsin! deyiverdim o an. Gençliğinde bir kere olsun ağzından Allah kelamı çıkmamasıyla övünen Kenan Amca, o ihtiyar haliyle Allahüekber deyip namaza duruyordu.
Doğrusunu Allah bilir ya, şahsen gördüğüm kadarıyla kıldığı namaz eksik ve hatalıydı. Allahüekber diyerek rükuya varıyor, Subhanallah diyor, akabinde Allahüekber diyerek secdeye varıyor, secdede yine Subhanallah diyordu. Neyse; Subhanallah diyerek selâm verdi ve namazını tamamladı!
Allah kabul etsin Kenan Amca! Beni yeni fark etmişti.
Hoş geldin doktor bey oğlum. dedi, peltek konuşmasıyla.
Geçen sene beyin kanaması geçirdiği günlerde hastanede tanımıştım Kenan Amcayı. Bir Fatihadan bile mahrum edilmiş hâlde yaşadığı onca yılın ezikliği vardı üzerinde.
Koluna girerek, oturmasına yardım ettim:
Nasılsın bakalım?
Yürümemdeki aksaklık dışında, iyiyim çok şükür.
Maşallah Kenan Amca! Namaz bile kılıyorsun.
Ondaki bu değişikliğe çok sevinmiştim.
Sohbet ederken, Evlât dedi utana sıkıla, Sana bir şey sormak istiyorum.
Buyur Kenan Amca. Meraklanmıştım.
Ben namazda ne okunacağını bilmiyorum. Okumam yazmam da yok. Namaz kılıyorum ama...
Her yanını hüzün kaplamış, sözün devamı boğazında kalmıştı. Ne kadar acı bir tabloydu bu böyle. Namaz kılmak istediği halde namazın nasıl kılınacağını, namazda ne okunacağını bilememek...
öğrenirsin inşallah. istersen ben sana yardımcı olurum.
Felç geçirdikten sonra hafızam iyice zayıfladı. çok uğraştım, ama bir türlü aklımda bir şey kalmıyor.
ümitsiz kelimeler dökülmüştü yine felçli dudaklarından. içim burkulmuş, ona bir çıkar yol göstermeyi çok istemiştim.
Hiç olmazsa Fatihayı öğrenmek zorundasın Kenan Amca. Fatihasız namaz olmaz. Ne yapıp edip onu öğrenmen gerekiyor.
Biliyorum yavrum. Ama ne yaparsam yapayım, hafızama girmiyor.
Fatihasız geçen yıllara kızgın ve kırgın bir hâlde söylüyordu bunu. Bu dertli ihtiyar için yapılabilecek bir şeyler olmalıydı. içimden, Madem namaz kılma ameliyesi ömür bitmediği sürece, akıl baştan gitmediği sürece düşmüyor. Bu amcamıza nasıl bir yol göstermeli. diye düşünürken, çok şükür bir çözüm yolu da bulmuştum:
iyisi mi sen namazlarını cemaatle kıl Kenan Amca. Eğer vakit namazlarını camide kılacak olursan, imama uyman yeterli olacak. O zaman namazların salim olur inşallah.
Bu çözüm karşısında Kenan Amcanın her yanını sevinç ve memnuniyet kaplamıştı. Hani, ayakları sağlam olsa kalkıp oynayacaktı!
O gün bugündür, Kenan Amca namazlarını camide kılıyor. imama tâbi oluyor ve selametle namazlarını eda ediyor.
Ben de onu ağır aksak camiye giderken her görüşümde imama uymanın ve cemaat sırrına tâbi olmanın ne demek olduğunu daha iyi kavrıyorum. Velhasıl, bir Fatihayı bile öğrenememiş ve öğrenemeyecek birisinin beş vakit dört başı mamur namazlar kılışına şahit oluyorum. Hem de, cemaatle...
Elden ayaktan düşmeden ibadetlerimize 4 elle sarılalım. Onları hiç bir zaman ertelemeyelim. çünkü bu ertelemenin sonu yok. Birgün gelcek ve yapmak istesekde yapamayacağız. Vücudumuz ve aklımız buna izin vermeyecek. Gençliğinizin kıymetini bilin ve Allah C.C e yönelin....
Alinti..
Doğrusunu Allah bilir ya, şahsen gördüğüm kadarıyla kıldığı namaz eksik ve hatalıydı. Allahüekber diyerek rükuya varıyor, Subhanallah diyor, akabinde Allahüekber diyerek secdeye varıyor, secdede yine Subhanallah diyordu. Neyse; Subhanallah diyerek selâm verdi ve namazını tamamladı!
Allah kabul etsin Kenan Amca! Beni yeni fark etmişti.
Hoş geldin doktor bey oğlum. dedi, peltek konuşmasıyla.
Geçen sene beyin kanaması geçirdiği günlerde hastanede tanımıştım Kenan Amcayı. Bir Fatihadan bile mahrum edilmiş hâlde yaşadığı onca yılın ezikliği vardı üzerinde.
Koluna girerek, oturmasına yardım ettim:
Nasılsın bakalım?
Yürümemdeki aksaklık dışında, iyiyim çok şükür.
Maşallah Kenan Amca! Namaz bile kılıyorsun.
Ondaki bu değişikliğe çok sevinmiştim.
Sohbet ederken, Evlât dedi utana sıkıla, Sana bir şey sormak istiyorum.
Buyur Kenan Amca. Meraklanmıştım.
Ben namazda ne okunacağını bilmiyorum. Okumam yazmam da yok. Namaz kılıyorum ama...
Her yanını hüzün kaplamış, sözün devamı boğazında kalmıştı. Ne kadar acı bir tabloydu bu böyle. Namaz kılmak istediği halde namazın nasıl kılınacağını, namazda ne okunacağını bilememek...
öğrenirsin inşallah. istersen ben sana yardımcı olurum.
Felç geçirdikten sonra hafızam iyice zayıfladı. çok uğraştım, ama bir türlü aklımda bir şey kalmıyor.
ümitsiz kelimeler dökülmüştü yine felçli dudaklarından. içim burkulmuş, ona bir çıkar yol göstermeyi çok istemiştim.
Hiç olmazsa Fatihayı öğrenmek zorundasın Kenan Amca. Fatihasız namaz olmaz. Ne yapıp edip onu öğrenmen gerekiyor.
Biliyorum yavrum. Ama ne yaparsam yapayım, hafızama girmiyor.
Fatihasız geçen yıllara kızgın ve kırgın bir hâlde söylüyordu bunu. Bu dertli ihtiyar için yapılabilecek bir şeyler olmalıydı. içimden, Madem namaz kılma ameliyesi ömür bitmediği sürece, akıl baştan gitmediği sürece düşmüyor. Bu amcamıza nasıl bir yol göstermeli. diye düşünürken, çok şükür bir çözüm yolu da bulmuştum:
iyisi mi sen namazlarını cemaatle kıl Kenan Amca. Eğer vakit namazlarını camide kılacak olursan, imama uyman yeterli olacak. O zaman namazların salim olur inşallah.
Bu çözüm karşısında Kenan Amcanın her yanını sevinç ve memnuniyet kaplamıştı. Hani, ayakları sağlam olsa kalkıp oynayacaktı!
O gün bugündür, Kenan Amca namazlarını camide kılıyor. imama tâbi oluyor ve selametle namazlarını eda ediyor.
Ben de onu ağır aksak camiye giderken her görüşümde imama uymanın ve cemaat sırrına tâbi olmanın ne demek olduğunu daha iyi kavrıyorum. Velhasıl, bir Fatihayı bile öğrenememiş ve öğrenemeyecek birisinin beş vakit dört başı mamur namazlar kılışına şahit oluyorum. Hem de, cemaatle...
Elden ayaktan düşmeden ibadetlerimize 4 elle sarılalım. Onları hiç bir zaman ertelemeyelim. çünkü bu ertelemenin sonu yok. Birgün gelcek ve yapmak istesekde yapamayacağız. Vücudumuz ve aklımız buna izin vermeyecek. Gençliğinizin kıymetini bilin ve Allah C.C e yönelin....
Alinti..
