- Üyelik Tarihi
- 27 Eki 2010
- Mesajlar
- 393
- Aldığı Beğeniler
- 2
Bir zamanlar bir adamın 3 dostu varmış.
Bunlardan ilkini o kadar çok severmişki ona adeta tapar ondan vazgecemezmiş.
Diğer dostunu ise ilki kadar olmasa da sever ama onları lazım olunca arar sorar ve görüşürmüş.
Sonuncu dostunu ise hiç ama hiç sevmez zoraki kırk yılda bir ziyaretine gidermiş.
Günlerden bir gün karakola götürmüşler bu adamı sorguya çekmeye başlamışlar. Ve sormuşlar sana şahitlik edecek dostların varmı diye? "O da var demiş." O zaman çağır gelsin demişler.
En sevdiği dostunun yanına gitmiş ve anlatmış başına gelenleri ve benim için gelip şahitlik eder misin demiş. Canından çok sevdiği dostunun cevabı ise çok acı olmuş ve demiş ki "Arkadaşım ben karakoldan ve öyle işlerden korkarım kusuruma bakma bırak karakola gelmeyi yanında bile gecemem demiş." boynu bükük ayrılmış onun yanından.
İkinci dostuna gitmiş. O ise "Gelmeceye gelirim ama sadece karakolun kapısına kadar gelirim dısardan bana bir şey sorarlarsa iyiydi der geri dönerim demiş. Asla karakoldan içeri girmem demiş." ondanda boynu bükük ayrılmış.
Kara kara düşünürken o hiç sevmediği kırk yılda bir hatırladığı dostu bu adamı yolda kara kara düşünürken bunalmış bitap düşmüş halde iken görmüş ve o sormadan hayırdır neden böylesin demiş. Olanları anlatmış ama yüzü tutmadığı için gel bana şahit ol diyememiş. Ama o vefalı dostu demişki "Yahu dostum neden beni çağırmadın ben senin için karakola gelirim içeri girer senin kurtulman için elimden gelen her şeyi yapar sana şahitlik ederim sen hiç merek etme demiş." Ve dediği gibi şahitlik etmiş ve cezası hafifletilmiş"
O Karakol = Mezardır.
Canından Çok sevdiği dostu = Malı Mülkü Servetidir.
İkinci Dostu = Ailesi Akrabaları Eşi Dostu Komşularıdır.
Hiç Sevmediği ama Gerçek Dostu = Namaz ve ibadetleridir.
Malı Mülkü Mezarın (Karakolun) Yanına bile gelemez ardında kalır
Eşi Dostu Mezarın başına kadar gelir iyiydi der ve geri dönüp gider
Geriye gerçek dostu kalır kendiyle başbaşa ve her şeyiyle kendine şahitlik etmek için hazırdır. Asla davet de beklemez.
"Gerçek dost iyi günde davet edilirse gelir, Kötü günde davet beklemeden davetsizce gelir."
Gerçek dostlarımızın olması ve onlara gereken değeri verip onlara layık olabilmek duası ile..
( alinti )
Bunlardan ilkini o kadar çok severmişki ona adeta tapar ondan vazgecemezmiş.
Diğer dostunu ise ilki kadar olmasa da sever ama onları lazım olunca arar sorar ve görüşürmüş.
Sonuncu dostunu ise hiç ama hiç sevmez zoraki kırk yılda bir ziyaretine gidermiş.
Günlerden bir gün karakola götürmüşler bu adamı sorguya çekmeye başlamışlar. Ve sormuşlar sana şahitlik edecek dostların varmı diye? "O da var demiş." O zaman çağır gelsin demişler.
En sevdiği dostunun yanına gitmiş ve anlatmış başına gelenleri ve benim için gelip şahitlik eder misin demiş. Canından çok sevdiği dostunun cevabı ise çok acı olmuş ve demiş ki "Arkadaşım ben karakoldan ve öyle işlerden korkarım kusuruma bakma bırak karakola gelmeyi yanında bile gecemem demiş." boynu bükük ayrılmış onun yanından.
İkinci dostuna gitmiş. O ise "Gelmeceye gelirim ama sadece karakolun kapısına kadar gelirim dısardan bana bir şey sorarlarsa iyiydi der geri dönerim demiş. Asla karakoldan içeri girmem demiş." ondanda boynu bükük ayrılmış.
Kara kara düşünürken o hiç sevmediği kırk yılda bir hatırladığı dostu bu adamı yolda kara kara düşünürken bunalmış bitap düşmüş halde iken görmüş ve o sormadan hayırdır neden böylesin demiş. Olanları anlatmış ama yüzü tutmadığı için gel bana şahit ol diyememiş. Ama o vefalı dostu demişki "Yahu dostum neden beni çağırmadın ben senin için karakola gelirim içeri girer senin kurtulman için elimden gelen her şeyi yapar sana şahitlik ederim sen hiç merek etme demiş." Ve dediği gibi şahitlik etmiş ve cezası hafifletilmiş"
O Karakol = Mezardır.
Canından Çok sevdiği dostu = Malı Mülkü Servetidir.
İkinci Dostu = Ailesi Akrabaları Eşi Dostu Komşularıdır.
Hiç Sevmediği ama Gerçek Dostu = Namaz ve ibadetleridir.
Malı Mülkü Mezarın (Karakolun) Yanına bile gelemez ardında kalır
Eşi Dostu Mezarın başına kadar gelir iyiydi der ve geri dönüp gider
Geriye gerçek dostu kalır kendiyle başbaşa ve her şeyiyle kendine şahitlik etmek için hazırdır. Asla davet de beklemez.
"Gerçek dost iyi günde davet edilirse gelir, Kötü günde davet beklemeden davetsizce gelir."
Gerçek dostlarımızın olması ve onlara gereken değeri verip onlara layık olabilmek duası ile..
( alinti )
