- Üyelik Tarihi
- 20 Ağu 2006
- Mesajlar
- 3,305
- Aldığı Beğeniler
- 26
- Takım
- Diğer
Gerçek Kriz: Tatminsizlik
Tarih boyunca yaşanan ve halen yaşanılan tatminsizlik hastalığına, Allah Rasulü A.S. şöyle işaret buyuruyor ve çözüm sunuyor:
Kimin derdi ahiret olursa, Allah onun kalbine zenginlik koyar, dağınık işlerini toplar, dünya ona kolay gelir. Kimin de bütün derdi dünya olursa, Allah onun gözünün önünden fakirliği hiç ayırmaz, işlerini dağıtır, düzeni olmaz. Dünya da kendisine ancak takdir edildiği kadar gelir. (Tirmizî, İbnu Mace)
Allah'ın taksimine razı ol ki, insanların en zengini olasın." (Tirmizî)
Tarih şahittir ki, israf edenler iktisat ve kanaat edenler kadar hayattan zevk alamazlar. Gönlü doyumsuz olan kimse, dünyada hangi tadı tatsa, hangi nimete ulaşsa onunla yetinmez, başkasını arar. Helal nimetler ve zevkler herkese yeterken, müsrif harama dalar. Fakat nefsini haramlar da doyurmaz, bunalıma girer. Bundan sonra intihar bile düşünülmeye başlanır. Alkol ve uyuşturuculardan medet beklenir. En seviyesiz işlere el atılır, yeni fantaziler, farklı tatlar aranır. Fakat bulunamaz. İşte bu gerçek bir krizdir. Bu krizde insan, paradan kıymetsiz, eşyadan değersiz bir hale düşer, O ortamda din verilir mal alınır. Şehvet için şeref satılır. Yüz kuruşluk işler için yüzsüzlerin önünde yüz suyu dökülür.
Eğer insanlar iktisattaki izzeti, kanaatteki şerefi bulsaydı, sırtıyla odun taşıyarak geçimini temin etmeyi tercih ederdi. Bu yolla belki çok mal kazanamazdı, fakat insanlığını korurdu. Aklı başında bir insana şu hadis-i şerif çok şey ifade eder:
Kim emniyet ve afiyet içinde sabaha çıkar ve günlük yiyeceğine de sahip olursa, sanki bütün dünya kendisinin gibidir. (Tirmizî, İbnu Mace)
Tarih boyunca yaşanan ve halen yaşanılan tatminsizlik hastalığına, Allah Rasulü A.S. şöyle işaret buyuruyor ve çözüm sunuyor:
Kimin derdi ahiret olursa, Allah onun kalbine zenginlik koyar, dağınık işlerini toplar, dünya ona kolay gelir. Kimin de bütün derdi dünya olursa, Allah onun gözünün önünden fakirliği hiç ayırmaz, işlerini dağıtır, düzeni olmaz. Dünya da kendisine ancak takdir edildiği kadar gelir. (Tirmizî, İbnu Mace)
Allah'ın taksimine razı ol ki, insanların en zengini olasın." (Tirmizî)
Tarih şahittir ki, israf edenler iktisat ve kanaat edenler kadar hayattan zevk alamazlar. Gönlü doyumsuz olan kimse, dünyada hangi tadı tatsa, hangi nimete ulaşsa onunla yetinmez, başkasını arar. Helal nimetler ve zevkler herkese yeterken, müsrif harama dalar. Fakat nefsini haramlar da doyurmaz, bunalıma girer. Bundan sonra intihar bile düşünülmeye başlanır. Alkol ve uyuşturuculardan medet beklenir. En seviyesiz işlere el atılır, yeni fantaziler, farklı tatlar aranır. Fakat bulunamaz. İşte bu gerçek bir krizdir. Bu krizde insan, paradan kıymetsiz, eşyadan değersiz bir hale düşer, O ortamda din verilir mal alınır. Şehvet için şeref satılır. Yüz kuruşluk işler için yüzsüzlerin önünde yüz suyu dökülür.
Eğer insanlar iktisattaki izzeti, kanaatteki şerefi bulsaydı, sırtıyla odun taşıyarak geçimini temin etmeyi tercih ederdi. Bu yolla belki çok mal kazanamazdı, fakat insanlığını korurdu. Aklı başında bir insana şu hadis-i şerif çok şey ifade eder:
Kim emniyet ve afiyet içinde sabaha çıkar ve günlük yiyeceğine de sahip olursa, sanki bütün dünya kendisinin gibidir. (Tirmizî, İbnu Mace)
