Yeniden Doğuş

İnsanlar kendilerinin de bir gün ölüvereceklerinidüşünmüyor gibi. Okunan salâlar

“Senden gel-dik yine Sana döneceğiz” teslimiyeti ile dinlene-miyor. Hayat o kadar

gürültülü ki... Önümüz-den geçen tabutlar yüreğimizi titretmiyor. Acı-ları ile baş

başa olan insanlar yalnızlaşıyor.Yıllar önce… Etrafımdaolup biten her olayı sor-

guladığım ve dikkatle gözlemle-diğim çocukluk yıllarımda Al-manya’nın Frankfurt

şehrindey-dim. Bir kış gününde camdaoluşan buhara yazılar yazıyor,şekiller

yapıyordum. Birden da-ha önce hiç görmediğim türdensiyah bir araç kapımızın

önünepark etti. Araçtan siyah giyimliiki görevli indiler, aracın arkası-na geçtiler.

Benim hayretle ba-kışım annemin dikkatini çekmişolmalı ki; “cenaze arabası,

birisiölmüş deyiverdi”. Evet, doğruy-du, birisi ölmüştü. O iki görevliarabanın

arkasından tabutu çı-kardılar, süratle apartmana gir-diler. Sessiz ve neler

olacağınıveya neler göreceğimi bekleme-ye başlamıştım.Kısa bir süre sonra aynı

kişi-ler tabutu getirdikleri gibi ara-cın içine itina ile yerleştirdiler.Bu arada biri

erkek diğeri bayanyine siyah giyimli iki kişi aracınyanında yerlerini aldılar. Görü-

nüşte üzgündüler. İşlerini biti-ren iki görevli araca binip ora-dan ayrıldılar.

Geride kalan ikikişi ise, araç gözden kaybolun-caya kadar el salladılar ve

sessiz-ce apartmana geri döndüler. Çocukluğumda yaşadığımbu olaydan çok

etkilenmiştim.Bu şehirde insanlar yaşıyordu,fakat yaşamın hiçbir karesinifark

etmiyorlar, hissetmiyorlar-dı. Sanki ölmüyorlardı. Hâlbuki ülkemde,

sevinçlerkadar üzüntüler de paylaşılıyor-du. Fıtratın ihtiyacı olan her

şey,İslâm’ın koyduğu sınırlar içindene güzel gelenekselleşmişti. Acı-lar, kalpler

üst üste gelecek şe-kilde kucaklaşarak, kalpten kal-be geçiyor, paylaşılıyor,

azaltılı-yordu. Kalbin hüznü gözyaşıylabuluşuyor, binlercesiyle birleşipyürekteki

yangını nasıl da sön-dürüyordu. Salâ sesiyle çöken sessizlik “innâ lillâhi ve innâ

iley-hi râciûn” teslimiyeti ile bozulu-yor; salâ sesini duyan, kendin-den önce

ecel şerbetini içenekarşı son vazifesini yapmak üze-re, görev başına geçiyordu.

Ön-ceden tembihlenmiş gibi. Sesi ve kıraati düzgün olan-lar, gönüller derdine

şifa olanKur’an’ı okuyarak hem gidenehem kalana rahmet niyaz eder-ken, konu

komşu uzaktan gelenmisafirlere yemek hazırlayarakpaylaşır acıları... Sesine,

nefesi-ne alıştığı bir yakını kaybetmek,vuslatı olmayan bir yolculuğauğurlamak

dayanılması zor biracıydı. Bu zor günde, yakındaveya uzakta kim varsa

tanıdıkhatta bir kez selâmını alan ko-şup gelir, yerini alırdı musalla-nın başında.

Hayatın ötesinegeçene el sallanmaz ama bolbol dua edilirdi, cennete götü-

recek. Gidene karşı yapılmasıgereken ne varsa, esirgenme-den nezaketle

yapılır, sonra ge-ride kalanları yeni hayatlarınaalıştırmak için söylenmesi gere-

ken sözcükler özenle seçilereksöylenirdi. Allah sabırlar versin, Allah rahmet

eylesin, mekânıcennet olsun dilekleri, geridekalanlara sabır duaları ilk te-

menniler olurdu. Bu paylaşımsiyahlar giymeye fırsat vermez-di. Kadim dostların

yakınlığı,teslimiyeti kuvvetlendiren sözle-ri manevî bir dayanak olurdu.Kur’anını

kalbinin üstüne koyanhanımlar vakarı kuşanıp cenazeevine giderler günlerce.

Tesbi-hatlar, Ya Sinler, Kelime-i tevhit-ler okurlar birlikte. İhtiyaçlar gi-derilir

istemeye hacet bırakıl-maksızın. Ne var ki, bu kareler de ya-vaş yavaş buğulu

camların ar-dında kalmaya başladı. Uzunmesafelerin kısaldığı günümüz-de, bin

bir zahmetle acıları pay-laşmak üzere yollar kat eden in-sanların, katlandığı

zahmetinbinde birine bile katlanmıyor in-sanlar. Yerlerinden hiç kalkma-dan

gönderilen taziye mesajlarıveya ilânlarıyla göz göze gelme-den, titreyen ellere

dokunma-dan geçiştiriveriyor acıları. Buzor günde yemek yapıverenkomşular

bulmak ta zor artık,her gelen bir şeyin ucundan tut-muyor eskisi gibi. Dahası,

insan-lar kendilerinin de bir gün ölü-vereceklerini düşünmüyor gibi.Okunan

salâlar “Senden geldikyine Sana döneceğiz” teslimiye-ti ile dinlenemiyor. Hayat

o ka-dar gürültülü ki... Önümüzdengeçen tabutlar yüreğimizi titret-miyor.

Acıları ile baş başa olaninsanlar yalnızlaşıyor. “Ölüm bir fırtınadırBugün bana ise

yarın sana-dır Oku bir Fatiha ruhumu se-vindirSevabı hem sana hem debanadır”

mısraları, gidenlerin ardınanhüznü güz gibi olanlara ne gü-zel mesaj..

yüregine emegine saglik canm

ALLAH razı olsun teşekkürler....