- Üyelik Tarihi
- 3 Eki 2008
- Mesajlar
- 1,199
- Aldığı Beğeniler
- 15
GITTIN
Ben arkandan sadece baktım.
Oysa söyleyecek o kadar çok şeyim vardı ki...
’’gidersen, iyiye dair ne varsa içimde yitireceğim hepsini
Gidersen, sönecek içimdeki ateş .
Gidersen, karanlığa mahkum edeceksin günlerimi.
O karanlıkta yolumu kaybedeceğim...’’
diyecektim sana.
Konuşamadım... Gittin...
gidişini görmemek için gözlerimi kapattım.
Öğlesine acıdı ki içim, tutup koparsalardı kolumu, bacağımı bu kadar acı duymazdım
Acım yaş olup akmalıydı gözümden. Ağlayamadım... Gittin...
gidişini önlemek için tutmalıydım ellerinden.
Ellerim değilmiydi her dokunuşunda seni ürperten?!
ürperirdin yine biliyorum.
Bir kez dokunsam, bir kes tutsam ellerini, gitmek için biriktirdiğin bütün cesaretin kaybolurdu. Tutamadım... Gittin... bir yıkım gibiydi gidişin. Sen adım, adım uzaklaşırken benden çöküp kaldı bedenim olduğu yerde. Nice terk edişlere dayanan bu yürek bu kes yenilmişti. Bu kadar zayıf değildim ben, kalkmalıydım. Kalkamadım... Gittin... oysa ben geldiğin gün gideceğini biliyordum. Hazırdım gidişine. Kaçak zamanları yaşıyorduk. Zaman bitecek ve sen gidecektin. Bense gidişinin ertesi günü hayatıma kaldığım yerden devam edecektim.
Edemedim... Başlayamadım...
Gittin... bir şey söyledin mi giderken? ‘
KAL’ dememi istedin mi?
Son bir kez ‘ SENİ SEVİYORUM ’ dedin mi?
‘BEKLE BENİ DÖNECEĞİM’ dedin mi?
Beynim öylesine uğulduyordu ki...
Duyamadım... Gittin...
Nereye gittiğin önemli değildi.
Binlerce kilometre uzaklarda dahi olsan,
iki metre ötemde de fark etmiyordu.
Artık yoktun ve asıl bu düşünce beni felç ediyordu. Kurtulmalıydım senden,
bu yokluğun duygusundan kurtulmalıydım. Kurtulamadım... Gittin... unutulanların arasına katılmalıydın. Anıları bir sandığa koyup hayatı bir yerinden yakalamalıydım. Bu aşk noktalanmalıydı, bu sevdadan vazgeçmeliydim. Yapamadım... Gittin... bir okyanusun ortasında, tek küreği kaybolmuş sandalda dev dalgalarla boğuşan bir denizciyim artık. Bil ki; Sevmekten vazgeçmedim seni, bil ki seninle birlikte sevdanıda taşıyacağım yüreğimde. Bil ki seni... unutamadım... IMKANSIZIMMMMM
Anlatmak mümkün mü bilmiyorum; kelimelere, sayfalara sigdirilabilir mi sensizlik? Basi olur muhakkak da sonu gelir mi yazinin?
Sen diye baslayip, yoklugunla tamamlasam cümleleri, merhem olabilirler mi yaralarima?
içimdeki bu eksiklik, issizlik, yansimaz mi satirlara?
Birazdan görecegiz sanirim; çekistirip durdugu kalemi, elimden alir almaz yüregim...
SêN...
gölgesinde dinlendigim kökü bende bir çinardin.
Gazel dökmüs bir bahardi yoklugun!
SêN...
bir saçak altiydin dolu yagarken sigindigim; dag basinda tahta, küçük bir kulübe; ayazlarda isindigim...
Tutundugum tüm dallari kiran, korkunç bir firtinaydi yoklugun!
SêN...
hep yolumun üzerinde suyu sonsuz bir pinardin.
Tenimde, yüregimde çöl yanigiydi yoklugun!
SêN...
ayriligi bile sevdiren sapsari bir güldün; kavusmalarin o tatli heyecani... Ömrüme yüklenen; anlamsiz, tesellisiz bir hasretti yoklugun!
SêN...
türküler gibi yanik, misralar gibi hoyrattin.
siirleri dilsiz, türküleri issiz birakti yoklugun!
SêN...
bakmaya doyamadigim siyah-beyaz bir fotograftin; atmaya kiyamadigim, eski, degerli bir kitap...
SêN...
bütün yorgunlugumu alan bir aksam günesiydin; umudumu besleyen serin bir seher yeli...
SêN...
daglarin bagrinda kirlenmemis bir irmaktin; kumsalimda serinleyen çiglik çigliga bir marti;
SêN...
avuçlarimda taze ekmek kokusuydun; yüregime kazinmis muzip, sirin bir gülümseme...
Dinmeyecek sandigim gözyaslariydi yoklugun!
SêN...
tozpembe ruyalardin, ilk sana anlattigim...
Uyanmayi bekledigim bir kabus
Tenimde, yüregimde çöl yanigiydi yoklugun!
SêN...
ayriligi bile sevdiren sapsari bir güldün; kavusmalarin o tatli heyecani... Ömrüme yüklenen; anlamsiz, tesellisiz bir hasretti yoklugun!
SêN...
türküler gibi yanik, misralar gibi hoyrattin.
siirleri dilsiz, türküleri issiz birakti yoklugun!
SêN...
bakmaya doyamadigim siyah-beyaz bir fotograftin; atmaya kiyamadigim, eski, degerli bir kitap...
SêN...
bütün yorgunlugumu alan bir aksam günesiydin; umudumu besleyen serin bir seher yeli...
SêN...
daglarin bagrinda kirlenmemis bir irmaktin; kumsalimda serinleyen çiglik çigliga bir marti;
SêN...
avuçlarimda taze ekmek kokusuydun; yüregime kazinmis muzip, sirin bir gülümseme...
Dinmeyecek sandigim gözyaslariydi yoklugun!
SêN...
tozpembe ruyalardin, ilk sana anlattigim...
Uyanmayi bekledigim bir kabus
[FONT=Lucida Handwriting, Cursive]Masalların En İmkansızına?[/FONT]
[FONT=Lucida Handwriting, Cursive]Senin olmam, [/FONT]
[FONT=Lucida Handwriting, Cursive]Benim olman [/FONT]
[FONT=Lucida Handwriting, Cursive]İmkansız biliyorum Bilerek sevdim[/FONT]
[FONT=Lucida Handwriting, Cursive]gözlerine Tatlı sözlerine bilerek kandım.[/FONT]
[FONT=Lucida Handwriting, Cursive]İmkansız diye bir şey varsa eğer Bir ömür seninle olamamaktır... Acı da olsa biliyor Ve seni sevdim Masalların En İmkansızi[/FONT]
