- Üyelik Tarihi
- 24 Mar 2008
- Mesajlar
- 2,584
- Aldığı Beğeniler
- 20
- Takım
- Fenerbahçe
Gönül gönülü ister!..
Gönül işlerine akıl ermez. Aşkın, muhabbetin merdivenlerine adım atanlar ancak çıkacakları, gidecekleri yerleri düşünürler. Ama birer basamak, ama ikişer, üçer, beşer basamak!...
Gönül İlâhî aşkın, kudsî muhabbetin havuzuna düşmeye görsün, ancak onu oradan boğulmak kurtarabilir…
Gönül dilden, kalpten ve ruhtan tutmak ister. Elden tutanların bu yolda başarıları pek az, katkıları hiç yok gibidir…
Gönül ferman dinlemez derler, ama söz ve lâf dinler… Vedut ve Cemal pencerelerinden bakanlar elbette ki Rahman ve Rahimin kapılarından içeri giriverirler…
Gönül çığlığı, bağırtıyı çağırtıyı sevmez!... Sade sakin, mülâyemet ve mutakabat yolu gönül yoludur… Tefekkürü imanî sayfasından, kudsî bir marifet adımını kim gürültü ve patırtıya bırakabilir ki?...
Gönül ALLAH kelâmına aşıktır…
Gönül Kur’ân’ın hitabına muhabbet duyar…
Gönül Resulullahın ruhî muhatabiyetini sever, hisseder.
Gönül riyakârlığı, gösterişi, tasannu ve tekellüfü sevmez, sevemez ancak yalancı olur!..
Gönül hep bekleyen, sabreden ve kavuşandır… Bekleten, acele eden ve ayrılanların gönülle işi olmaz.
Gönül Kâbe’nin duvarı ya da örtüsü değildir… Gönül bir Amud-u Nuranînin aşığı ve sevgilisidir, mahbub-u ezelisidir.
Gönül sevgilisine duyduğu aşktan dolayı bulut perdesini güneşin yüzüne çekmeyeceği gibi İlâhî aşkından dolayı Cemalullah’a perde olan her şeyi muhabbetine engel oluyor diye elinin tersiyle iter, reddeder.
Gönül kalbî ve ruhî hazları ancak ALLAH içinse kabul eder… Ancak serbest piyasada dolaşan haliyle “Şeklen ve göstermelik” olanları reddeder!..
Gönül tatlıdan yanadır… Acı konuşmaz ve dinlemez!... Gönül için tepsiye gerek yoktur ona bir dilim “dil tatlısı” kâfidir…
Gönül taht-ı revana değil, kendi gayreti ve ayaklarıyla bineceği, ineceği bineklere, araçlara muhtaçtır… Ona hedefe götürecek gerçek muhabbet yolcularının yoluna… Ve kendisine göre bir araca ihtiyaç vardır…
Gönül kimseyi kimseye muhtaç etmeyen kimseden de yardım almayan sevgilere, muhabbet ve aşklara müştaktır…
Gönül dünyayı ve ahireti kucaklayıp taşıran bir izana, teraziye ve ölçüye hasrettir…
Gönül gönüle muhtaçtır.
Gönül gönülü ister :G:
Rifat Okyay
alinti....
Gönül işlerine akıl ermez. Aşkın, muhabbetin merdivenlerine adım atanlar ancak çıkacakları, gidecekleri yerleri düşünürler. Ama birer basamak, ama ikişer, üçer, beşer basamak!...
Gönül İlâhî aşkın, kudsî muhabbetin havuzuna düşmeye görsün, ancak onu oradan boğulmak kurtarabilir…
Gönül dilden, kalpten ve ruhtan tutmak ister. Elden tutanların bu yolda başarıları pek az, katkıları hiç yok gibidir…
Gönül ferman dinlemez derler, ama söz ve lâf dinler… Vedut ve Cemal pencerelerinden bakanlar elbette ki Rahman ve Rahimin kapılarından içeri giriverirler…
Gönül çığlığı, bağırtıyı çağırtıyı sevmez!... Sade sakin, mülâyemet ve mutakabat yolu gönül yoludur… Tefekkürü imanî sayfasından, kudsî bir marifet adımını kim gürültü ve patırtıya bırakabilir ki?...
Gönül ALLAH kelâmına aşıktır…
Gönül Kur’ân’ın hitabına muhabbet duyar…
Gönül Resulullahın ruhî muhatabiyetini sever, hisseder.
Gönül riyakârlığı, gösterişi, tasannu ve tekellüfü sevmez, sevemez ancak yalancı olur!..
Gönül hep bekleyen, sabreden ve kavuşandır… Bekleten, acele eden ve ayrılanların gönülle işi olmaz.
Gönül Kâbe’nin duvarı ya da örtüsü değildir… Gönül bir Amud-u Nuranînin aşığı ve sevgilisidir, mahbub-u ezelisidir.
Gönül sevgilisine duyduğu aşktan dolayı bulut perdesini güneşin yüzüne çekmeyeceği gibi İlâhî aşkından dolayı Cemalullah’a perde olan her şeyi muhabbetine engel oluyor diye elinin tersiyle iter, reddeder.
Gönül kalbî ve ruhî hazları ancak ALLAH içinse kabul eder… Ancak serbest piyasada dolaşan haliyle “Şeklen ve göstermelik” olanları reddeder!..
Gönül tatlıdan yanadır… Acı konuşmaz ve dinlemez!... Gönül için tepsiye gerek yoktur ona bir dilim “dil tatlısı” kâfidir…
Gönül taht-ı revana değil, kendi gayreti ve ayaklarıyla bineceği, ineceği bineklere, araçlara muhtaçtır… Ona hedefe götürecek gerçek muhabbet yolcularının yoluna… Ve kendisine göre bir araca ihtiyaç vardır…
Gönül kimseyi kimseye muhtaç etmeyen kimseden de yardım almayan sevgilere, muhabbet ve aşklara müştaktır…
Gönül dünyayı ve ahireti kucaklayıp taşıran bir izana, teraziye ve ölçüye hasrettir…
Gönül gönüle muhtaçtır.
Gönül gönülü ister :G:
Rifat Okyay
alinti....
