Osmanlı ailelerinden bir anne, evine bir tablo asar bir gün.
Akşam evin efendisi eve geldiğinde, hanım, evine astığı resim tablosunu gösterir.
Adam:
“Güzel” der, “Ama buraya değil, şuraya assaydın, belki daha güzel olurdu.”
Kadın, kendinden geçer, düşer, bayılır. Kendine gelince:
“Ne oldu? Niçin bayıldın?” derler.
“Bunca yıllık eşiyim. Gönlünden geçeni gönlümde duyacak kadar onu anlayamamışım. Ona üzüldüğüm için bayıldım” cevabını verir.
Akşam evin efendisi eve geldiğinde, hanım, evine astığı resim tablosunu gösterir.
Adam:
“Güzel” der, “Ama buraya değil, şuraya assaydın, belki daha güzel olurdu.”
Kadın, kendinden geçer, düşer, bayılır. Kendine gelince:
“Ne oldu? Niçin bayıldın?” derler.
“Bunca yıllık eşiyim. Gönlünden geçeni gönlümde duyacak kadar onu anlayamamışım. Ona üzüldüğüm için bayıldım” cevabını verir.
