Yeniden Doğuş

Yürümek için dik duruşu ve gönüllü olan yolcu gerek dedik.

Ama bir de yol gerek.
Bu yol ki, Dosdoğru yol, hedefine şaşırtmadan ulaştıran, güzelliğe, mutluluğa götüren yol.

Yol belli yolcu belli. Peki sorun ne ki?
Yol dümdüz önümüzde ve ilk biz yürümeyeceğiz.
Yani yanlız değiliz.
Yürümeyi öğretenler dimdik önümüzde bütün heybetleriyle.
Biz nerdeyiz?

Herşey yürüyor, zaman, ömür, gençlik, sağlık, herşey su gibi akıp gidiyor, yürümüyor adeta koşuyor.

Peki biz yürüyormuyuz?
Bu yolu bilmeden anlamadan ve en önemlisi sevmeden yürüyemeyiz ki?
Herşey yürürken biz nerdeyiz, hangi oyunda oynaştayız, yürümeyi biliyormuyuz?
En önemlisi yürümek istiyormuyuz?

Cevabınız evetse eğer önce gönlünü ayağa kaldır.

Oturanlar yürüyemezler, hele yatanlar hiç.
Ama ayaklarınla değil gönlünle yürüyeceksin bunu bil.

Gönülle yürüdünüzmü hiç. Yürüyenler dedim ya onlar, o aşıklar ayaklarıyla değil gönülleriyle yürürler. Öyle yürürler ki!!!
Onları sular boğmadı, ateşler yakmadı. Onların yollarını guvercinler sakladı.
O sevda elleri. Şimdi yürüyenler gibi edebiyat yapıp lafla peynir gemisi yürütmeye çalışmadılar. Söyleyip anlatıp yatmadılar.
Zaman üstü, mekanlara geçtiler Hakka yürüdüler ve Hakka ulaştılar.
Yol doğru yolcu doğru ama yürüyüş bozuk olursa varılmıyor menzille.
Hepsi dosdoğru olmalı, dosdoğru.

İşte dostlar. Yol dosdoğru Tevhid yolu.
İlk insan, ilk yol göşterici Hz. Adem’le başlayıp alemlerin rahmet, sevginin öğretmeni

Hz. Muhammed(s.a.v)’le tamamlandı ve kıyamete kadar bu yolun yolcuları olucak…

Yol dosdoğru, yürüyenlerde dosdoğru…
Bu yola yakışırmıyız ki bilmem.

Bu yol ki menfaat için satılmaz, iki kuruşluk sevdalar için terk edilmez.

Bu yolda basit insanlar yürüyemez.

Önce gönlümüze bir yolculuk yapalım…

Ta derinliklerine yürüyelim…
Gönlümüzü bulursak sahibinizide buluruz.. İnşaAllah

Güzel yolun sevdalıları yolunuz açık olsun…