GönLe Düşen Cemre
Geç kaldım;
Kendime,
Kendime geç kaldığım gibi her şeye(!)
Tutundum sana, düşeceğimi bile bile!
Cemre!
Biliyor musun?
Yalnızlığı, Yalnızlığımı,
Biriktirdiğim gözyaşlarımın pencerede asılı olduklarını,
Artık siyahların bana yakışmadığını ya da yakıştıramadığımı,
Ve daha önemlisi de hakkımda ne çok şey bil/me/diğini!
Cemre gel ve düş gönlüme!
Bilmiyorum, payıma düşen bu kaçıncı cemre
Ama gelmedi baharım, yazım
Kaç cemre düştü bitmedi kışım
Cemre; uzat/ma/ kış sürgünümü,
uzat/ma/ dünya sürgünümü,
uzat/ma/ hicran sürgünümü…
Cemre;
Açmak için seni bekleyen güller var,
Sarılıyorum güllere, dikenlerini düşünmeden,
Gelmedin diye, kanla suluyorum onları
Ve ben,
Cemreye itafen;
Gel cemre, gel ve düş gönlüme, düş gönlüme…
Gönlüme düş cemre
Düşüme düştüğün gibi… Gönlüme de DÜŞ…(!)
Geç kaldım;
Kendime,
Kendime geç kaldığım gibi her şeye(!)
Tutundum sana, düşeceğimi bile bile!
Cemre!
Biliyor musun?
Yalnızlığı, Yalnızlığımı,
Biriktirdiğim gözyaşlarımın pencerede asılı olduklarını,
Artık siyahların bana yakışmadığını ya da yakıştıramadığımı,
Ve daha önemlisi de hakkımda ne çok şey bil/me/diğini!
Cemre gel ve düş gönlüme!
Bilmiyorum, payıma düşen bu kaçıncı cemre
Ama gelmedi baharım, yazım
Kaç cemre düştü bitmedi kışım
Cemre; uzat/ma/ kış sürgünümü,
uzat/ma/ dünya sürgünümü,
uzat/ma/ hicran sürgünümü…
Cemre;
Açmak için seni bekleyen güller var,
Sarılıyorum güllere, dikenlerini düşünmeden,
Gelmedin diye, kanla suluyorum onları
Ve ben,
Cemreye itafen;
Gel cemre, gel ve düş gönlüme, düş gönlüme…
Gönlüme düş cemre
Düşüme düştüğün gibi… Gönlüme de DÜŞ…(!)
