GONULLERIN EFENDISI RESULU EKREME
Güzellik şahikası,nübüvvetin çera ı
Yürek semalarının dalgalanan bayra ı
Mazlumların gür sesi,acizler sı ına ı
Ruhuma âb-ı hayat sensin derman Efendim
Tutuşan gönüllere kati ferman Efendim
Güllerin en irisi,çöllerin rayihası
Nesiller yetiştiren bahçelerin en hası
Ezanlar yankılanır,silinir yürek pası
Aşkına meftun kalbim,sana hayran Efendim
Hakka varmayan vuslat bize hicran Efendim
Kisra saraylarını dize getiren sendin
Küfrün kalelerini yıktı mübarek bendin
Gurbete veda edip aslî yurduna döndün
Ahmedsin,Muhammedsin gül û reyhan Efendim
Batıla kâbûs oldun,Hakka burhan Efendim
Gönül sermayesini gayri yükledik ata
Çileyi azık ettik,yol verdik saltanata
Sırtımızda a ır yük,revan olduk Sırata
Bîçare ümmetine şefkat ihsan Efendim
Hüsnünü vasfetmede aciz lisan Efendim
Bu gönül şehrimizin koca sultanı sensin
İçimizi kavuran derdin dermanı sensin
Ruhlara hayat veren aşkın ummanı sensin
Mahbûb-i Hüdasın sen cana canan Efendim
İsmailin olurum,bu can kurban Efendim
Sararmaya yüz tutmuş gülşenime can düştü
Hercaî yüre ime kor gibi sevdan düştü
Bedenim sırılsıklam,düşüme figan düştü
Seni düşünmeyen kalp yıkık,viran Efendim
Didârına müştâkım ruhum üryan Efendim
Çatlayan yüreklere nur ya murları ya dır
İmana pusu kuran bu ne yüzsüz bir ça dır
O Habib-i Kibriya gözümüzde bir da dır
Kâinat vecd içinde eder seyran Efendim
Bulutlar kucak kucak sana giryân Efendim
Aya ının altında topra ın ben olsaydım
Sâyebân niyetine yapra ın ben olsaydım
Tecellinle müşerref Nur Da ın ben olsaydım
Azgın bir küheylandır,nefsim tu yan Efendim
Sana dair olmayan sözler ziyan Efendim
Her bir ya mur damlası inci,gevher çöl için
Bülbülün yakarması sevdice i gül için
Arşın cümle kapısı açılır Resûl için
Gökler gözyaşı döker,a lar cihan Efendim
Hilkatin sebebi sen,nur-i Yezdan Efendim
Efendim,halâskârım,gül-i ruhsâr rehberim
O mübarek alnından iştiyakla öperim
Nebiler ordusunda ben gönüllü askerim
Sen yoksun ya âlemde yürek hazan Efendim
Ümmetin akıbeti billah hüsran Efendim
Hicranın yüre imi kavurdu Resulullah
Külümüzü da lara savurdu Resulullah
Can evimi kasırga,sel vurdu Resulullah
Hasretinle bin parça olsun bu can Efendim
Zikrinden aciz diller bize düşman Efendim
Dikenli bahçemizde hasret gülleri açar
Mechûle revan olup nice civanlar göçer
Resuller sözde ölür,âleme ışık saçar
Gidince garip kaldı cümle mekân Efendim
Kalpler huzura erer senle her an Efendim
Kokuna hasret kaldı insanlık gideli sen
Gece gün intizara razıyım kapında ben
Dünya cadı kazanı&Ey Resul nurunla dön!...
Gönüllerin sultanı,tayy-ı mekân Efendim
Girsen rüyalarıma olsan mihman Efendim
Ne a ır zemheriler geçiriyor ümmetin
Günah galerisinde öksüz kaldı sünnetin
Müminin kokusuna şimdi hasret cennetin
Bu ne garip asırdır ahir zaman Efendim
Bizi bize bırakma,kayır aman Efendim
M.NİHAT MALKOÇ
Güzellik şahikası,nübüvvetin çera ı
Yürek semalarının dalgalanan bayra ı
Mazlumların gür sesi,acizler sı ına ı
Ruhuma âb-ı hayat sensin derman Efendim
Tutuşan gönüllere kati ferman Efendim
Güllerin en irisi,çöllerin rayihası
Nesiller yetiştiren bahçelerin en hası
Ezanlar yankılanır,silinir yürek pası
Aşkına meftun kalbim,sana hayran Efendim
Hakka varmayan vuslat bize hicran Efendim
Kisra saraylarını dize getiren sendin
Küfrün kalelerini yıktı mübarek bendin
Gurbete veda edip aslî yurduna döndün
Ahmedsin,Muhammedsin gül û reyhan Efendim
Batıla kâbûs oldun,Hakka burhan Efendim
Gönül sermayesini gayri yükledik ata
Çileyi azık ettik,yol verdik saltanata
Sırtımızda a ır yük,revan olduk Sırata
Bîçare ümmetine şefkat ihsan Efendim
Hüsnünü vasfetmede aciz lisan Efendim
Bu gönül şehrimizin koca sultanı sensin
İçimizi kavuran derdin dermanı sensin
Ruhlara hayat veren aşkın ummanı sensin
Mahbûb-i Hüdasın sen cana canan Efendim
İsmailin olurum,bu can kurban Efendim
Sararmaya yüz tutmuş gülşenime can düştü
Hercaî yüre ime kor gibi sevdan düştü
Bedenim sırılsıklam,düşüme figan düştü
Seni düşünmeyen kalp yıkık,viran Efendim
Didârına müştâkım ruhum üryan Efendim
Çatlayan yüreklere nur ya murları ya dır
İmana pusu kuran bu ne yüzsüz bir ça dır
O Habib-i Kibriya gözümüzde bir da dır
Kâinat vecd içinde eder seyran Efendim
Bulutlar kucak kucak sana giryân Efendim
Aya ının altında topra ın ben olsaydım
Sâyebân niyetine yapra ın ben olsaydım
Tecellinle müşerref Nur Da ın ben olsaydım
Azgın bir küheylandır,nefsim tu yan Efendim
Sana dair olmayan sözler ziyan Efendim
Her bir ya mur damlası inci,gevher çöl için
Bülbülün yakarması sevdice i gül için
Arşın cümle kapısı açılır Resûl için
Gökler gözyaşı döker,a lar cihan Efendim
Hilkatin sebebi sen,nur-i Yezdan Efendim
Efendim,halâskârım,gül-i ruhsâr rehberim
O mübarek alnından iştiyakla öperim
Nebiler ordusunda ben gönüllü askerim
Sen yoksun ya âlemde yürek hazan Efendim
Ümmetin akıbeti billah hüsran Efendim
Hicranın yüre imi kavurdu Resulullah
Külümüzü da lara savurdu Resulullah
Can evimi kasırga,sel vurdu Resulullah
Hasretinle bin parça olsun bu can Efendim
Zikrinden aciz diller bize düşman Efendim
Dikenli bahçemizde hasret gülleri açar
Mechûle revan olup nice civanlar göçer
Resuller sözde ölür,âleme ışık saçar
Gidince garip kaldı cümle mekân Efendim
Kalpler huzura erer senle her an Efendim
Kokuna hasret kaldı insanlık gideli sen
Gece gün intizara razıyım kapında ben
Dünya cadı kazanı&Ey Resul nurunla dön!...
Gönüllerin sultanı,tayy-ı mekân Efendim
Girsen rüyalarıma olsan mihman Efendim
Ne a ır zemheriler geçiriyor ümmetin
Günah galerisinde öksüz kaldı sünnetin
Müminin kokusuna şimdi hasret cennetin
Bu ne garip asırdır ahir zaman Efendim
Bizi bize bırakma,kayır aman Efendim
M.NİHAT MALKOÇ