Yaşlı adam…
Cumhuriyet meydanında
Çınar gölgesinde bankta oturuyordu
Başka yerde ve dalgın bir vaziyette bakıyordu
İçim acıdı, selam verdim ve izniyle yanına oturdum
Hal hatırdan sonra samimi bulmuş olmalı ki içini açtı
Emeli bir öğretmenmiş ümit ve beklentileri için ömür tüketmiş
Efradı başka umutları ve sıfatları için yalnızlığa terek etmiş, çaresizmiş
Gözleri akıyordu, sesi titriyordu, hanımı da çocukların yanına gitmeyi seçmiş
Garip bir şekilde hüzünlendim, yaşlı amcanın kederiyle bütünleştim, teselli etmeye gayret ettim…
Mustafa Cilasun