Mutluluğu hep hor kullanıyorlarmış. hep şikayetçi hep bıkkınmış...bir gün melekler mutluluğu saklamaya karar vermişler.saklayalım,zor bulsunlar.zor buldukları için belki kıymetini bilirler.,diyerek başlamışlar tartışmaya.sorun büyükmüş.mutluluğu saklamak kolay değilmiş çünkü.kimisi''everestin tepesine''saklayalım demiş.kimisi''atlas okyonusunun dibine''demiş.tac mahalin kubbesi,mekke sokakları,italyan sofrası,bir hastanenin yeni doğan odası,dondurma külahı,sigara paketi,lale bahçesi....pek çok yer düşünmüşler ama hiç biri yeterince zor gelmemiş....derken meleklerden biri ''içlerine saklayalım''demiş.kimsenin aklına gelmez içine bakmak....işte o gün bugündür mutluluk insanın içinde saklıymış...hiç bir mutluluk kolay gelmiyor,kolay kolay gülmüyor insanın yüzüne....emekte ve insanın içinde saklı mutluluk..ne başkasının ekmeğinde, ne başkasının evinde,nede başka bir şehirde.. bu yüzden gözünüz hep içeride olsun siz dışını boş verin içine bakın.....
) Yüreğine sağlık hocamm (hoca camide demeyin malüm bizim dönemde öğretmenine hocam demek gayet normaldi