Gözyaşı Geceleri.......
Hayat hep bir yolculuktu benim için hep bir yerlere gidecek gibi durdum. Ama bir yerlere gidemedim… Hep uzakları düşündüm hep uzakları düşledim; insanın olmadığı kıyıları… Ne kaldığım yerlere bağlanabildim ne de gidebildim düşlediğim yerlere…
Dünyaları sevdim sığdırdım yüreğime de ben bir yere sığamadım… Bir yanımda özlemler taştı sel sel bir yanımı acılar kapladı derya deniz soluğumda demirler erittim de bir yanım hep kış kaldı üşüdüm…
Ne ben kendimi anlatabildim başkalarına ne de başkaları anlayabildi ağıt gibi bıçaklanmış bu yüregi gögsümün ortasında. ..
Ne yana döndüm kurt ulumaları ne yana döndüm zemheri…Yüreğimde hüzün sönen yıldızlar gibi hep gözlerime döndü… Susuzum ey hayat! Suskunum!..
Gecelerime yağmurlar damladı ıslandı duygularım üşüdüm yağmur oldum kendime kar oldum. Hangi bahara tutunduysam alıp süpürdü umutlarımı kış. Gozlerimi de alıp gitti ardından…
Çocukluğumu düşürdüm kollarında aşkın öksüz kaldı şiirlerim dudaklarımda… Bu yüzden hep kanarım kendimce...
Kar yağdı kaldırımlara üşüyor hayat. Yalnızlık kocaman bir dağ olup büyüdü gözlerimde. Bir dost gülücüğünde saklı kaldı zaman. Bütün sevinçleri alıp götürdü gemiler. Şimdi ne kadar bastırırsam bastırayım iki elimi kanayan yüreğimin üstüne kanama durmuyor…
Kahrımdan bin deniz doğurdum gözyaşı doldu geceler… Gözyaşı gecelerinde boğuldu sevdalarım sevinçlerim… Gece zalim gelir bu şehre gözyaşıyla gelir her gelişinde hüzünle gelir. Şarkılar da susar zifiri saçlarıyla örter bu şehri geceler... Hazan mevsimi şimdi hüzün mevsimi ayrılık mevsimi gözyaşı mevsimi. Bütün mevsimler bir gün bırakıp gitse de ben gidemem...
Ey aşk yada acınası ey ben! Gözyaşlarımı denizlere salıyorum ki dağlara doğan güneş hasret hasret açılan ama kapanmayan yaralarıma merhem olsun… Kırılsın kilitleri kapılarımın kırılsın içimde yıllarca gizlediğim ayna gülsün gülmeyen bahtım…
__________________
Hayat hep bir yolculuktu benim için hep bir yerlere gidecek gibi durdum. Ama bir yerlere gidemedim… Hep uzakları düşündüm hep uzakları düşledim; insanın olmadığı kıyıları… Ne kaldığım yerlere bağlanabildim ne de gidebildim düşlediğim yerlere…
Dünyaları sevdim sığdırdım yüreğime de ben bir yere sığamadım… Bir yanımda özlemler taştı sel sel bir yanımı acılar kapladı derya deniz soluğumda demirler erittim de bir yanım hep kış kaldı üşüdüm…
Ne ben kendimi anlatabildim başkalarına ne de başkaları anlayabildi ağıt gibi bıçaklanmış bu yüregi gögsümün ortasında. ..
Ne yana döndüm kurt ulumaları ne yana döndüm zemheri…Yüreğimde hüzün sönen yıldızlar gibi hep gözlerime döndü… Susuzum ey hayat! Suskunum!..
Gecelerime yağmurlar damladı ıslandı duygularım üşüdüm yağmur oldum kendime kar oldum. Hangi bahara tutunduysam alıp süpürdü umutlarımı kış. Gozlerimi de alıp gitti ardından…
Çocukluğumu düşürdüm kollarında aşkın öksüz kaldı şiirlerim dudaklarımda… Bu yüzden hep kanarım kendimce...
Kar yağdı kaldırımlara üşüyor hayat. Yalnızlık kocaman bir dağ olup büyüdü gözlerimde. Bir dost gülücüğünde saklı kaldı zaman. Bütün sevinçleri alıp götürdü gemiler. Şimdi ne kadar bastırırsam bastırayım iki elimi kanayan yüreğimin üstüne kanama durmuyor…
Kahrımdan bin deniz doğurdum gözyaşı doldu geceler… Gözyaşı gecelerinde boğuldu sevdalarım sevinçlerim… Gece zalim gelir bu şehre gözyaşıyla gelir her gelişinde hüzünle gelir. Şarkılar da susar zifiri saçlarıyla örter bu şehri geceler... Hazan mevsimi şimdi hüzün mevsimi ayrılık mevsimi gözyaşı mevsimi. Bütün mevsimler bir gün bırakıp gitse de ben gidemem...
Ey aşk yada acınası ey ben! Gözyaşlarımı denizlere salıyorum ki dağlara doğan güneş hasret hasret açılan ama kapanmayan yaralarıma merhem olsun… Kırılsın kilitleri kapılarımın kırılsın içimde yıllarca gizlediğim ayna gülsün gülmeyen bahtım…
__________________
