Yeniden Doğuş

Samet Kara

Gri Bulutlar Arasında Sen

Umutsuzca uyanıyordum sabahları Kendi rüyalarımın karabasanıydım Uykuyla çözemezdim sorunlarımı Bastım kalemimin ucuna Bütün sorunlarımı çözmeye çalıştım Hepsini boş bıraktım Çünkü şıklar yolun sonuydu Ben biraz daha gitmeyi seçtim

Gittim, gidebildiğim tek yer evimdi Ben de istemez miydim şıkları doldurup sana göçmeyi Gemilerin dümenini sana kırmayı Ve alacağım intikamları bırakıp gelmez miydim yanına

Sokağa çıksam para yok çulsuz viraneyim Zaten ev sahibinin de eli gırtlağımda Evde dursam hava yok güneş girmiyor Basma kornana şoför gelemem Dört duvarı kavradım küf tuttum Yastığıma yorganıma esir düştüm gelemem

Bazen balkondan dayarım kafamı parmaklığa Parmak hesabıyla sayarım otobüsleri Keşke sana da otobüslerin geçeceği durak yapsalar Ben hep orda dururdum binmezdim otobüse Yaşlanana kadar otururdum oturaklarında

Gri bulutların arasından işaret versen bana Hep uçaklar geçmesin oradan kuşlar geçmesin Sen de geç pirinç beyazlığında kıyafetinle Çağır beni cennetine Gri bulutlar arasında sarıl bana

Bari dünyaya haber verseydin giderken Keşke bir tek beni terk etseydin