- Üyelik Tarihi
- 29 Eyl 2007
- Mesajlar
- 8,243
- Aldığı Beğeniler
- 6,432
- Takım
- Fenerbahçe
"Abdülvehhâb-ı Gazzî", Allah adamlarından.
Saçtı sohbetleriyle devâmlı ilim, irfân.
Her hâli, insanlara olurdu ibret ve ders.
Hep "Güler yüzlü" idi, severdi Onu herkes.
Her nerede bir vaaz etse idi O halka,
Günâh işlememek ten, bahsederdi mutlaka.
Bir gün de buyurdu ki: (Ey insan, aman sakın!
Hiç günâh işleme ki, yanarsın sonra yârın.
Günâh işleyeceksen, sok elini "Ateş"e.
Dayanabiliyorsan, o zaman günâh işle.
Yok dayanamıyorsan, yapma o günâh işi.
Zîrâ çok şiddetlidir Cehennemin ateşi.
Öyleyse ey insanlar, rastgele yaşamayın.
"İslâm âlimleri"nden birini örnek alın.
Her devirde, muhakkak vardır böyle birisi.
O zâta tâbi olup, kurtarın kendinizi.
İnsanlar arasında, böyle yüksek velîler,
Otların arasında, sanki "Gül" gibidirler.
Lâkin unutmayın ki kardeşlerim şunu da,
Yüzlerce "Diken" vardır, her bir gül ağacında.
Zîrâ bu iş böyledir, gül, olmaz hiç dikensiz.
Lâkin Gül zannetmeyin kendinizi hemen siz.
Gül kokar, Diken batar, olur mu ikisi bir?
Hattâ en büyük diken, kendini gül bilendir.
Bir mü'min kardeşini, üzdün ise bir işte,
Elbetteki dikensin ve ona battın işte.
Sen, istediğin kadar "Gülüm" de, kim inanır?
Diken gibi, herkesi edersin mutazarrır.
Hakîkî bir müslümân, şudur ki ey insanlar!
Elinden ve dilinden, kimseye gelmez zarar.
Yumuşak bir halı ya benzer ki bir müslümân,
Üzerinde gezenler, incinmez aslâ ondan.
Korkmadan, çekinmeden yanına varır herkes.
Çünkü hep bilirler ki, Ondan hiç zarar gelmez.
O, kendini herkesten aşağı, kötü bilir.
Aynaya baktığında, kendisinden iğrenir.
Değil ki bir mü'minden "Uyuz köpek"ten hattâ,
Bile o, kendisini üstün görmez hayatta.
Bir Karınca yı bile incitmekten çekinir.
Bilir ki hayvan hakkı, kul hakkı'ndan çetindir.
Hiç bir icraatını, iyi görmez o zinhâr.
İbâdet yapsa bile, eder tövbe istiğfâr.
İyi işlerine de, bulur bir hatâ, kusûr.
Çünkü o, ancak böyle bulur râhat ve huzûr.
Dîne hizmet etse de, kendinden bilmez aslâ.
Emredilen işleri, icrâ eder İhlâs la.
Hizmeti çok olsa da, yine boynu büküktür.
"Elimden çıkar" diye, endîşesi büyüktür.
Bunun için, Rabbine yalvarır ki her dâim:
(Yâ Rabbî, bu hizmeti elimden alma benim.)
Abdüllatif Uyan
Saçtı sohbetleriyle devâmlı ilim, irfân.
Her hâli, insanlara olurdu ibret ve ders.
Hep "Güler yüzlü" idi, severdi Onu herkes.
Her nerede bir vaaz etse idi O halka,
Günâh işlememek ten, bahsederdi mutlaka.
Bir gün de buyurdu ki: (Ey insan, aman sakın!
Hiç günâh işleme ki, yanarsın sonra yârın.
Günâh işleyeceksen, sok elini "Ateş"e.
Dayanabiliyorsan, o zaman günâh işle.
Yok dayanamıyorsan, yapma o günâh işi.
Zîrâ çok şiddetlidir Cehennemin ateşi.
Öyleyse ey insanlar, rastgele yaşamayın.
"İslâm âlimleri"nden birini örnek alın.
Her devirde, muhakkak vardır böyle birisi.
O zâta tâbi olup, kurtarın kendinizi.
İnsanlar arasında, böyle yüksek velîler,
Otların arasında, sanki "Gül" gibidirler.
Lâkin unutmayın ki kardeşlerim şunu da,
Yüzlerce "Diken" vardır, her bir gül ağacında.
Zîrâ bu iş böyledir, gül, olmaz hiç dikensiz.
Lâkin Gül zannetmeyin kendinizi hemen siz.
Gül kokar, Diken batar, olur mu ikisi bir?
Hattâ en büyük diken, kendini gül bilendir.
Bir mü'min kardeşini, üzdün ise bir işte,
Elbetteki dikensin ve ona battın işte.
Sen, istediğin kadar "Gülüm" de, kim inanır?
Diken gibi, herkesi edersin mutazarrır.
Hakîkî bir müslümân, şudur ki ey insanlar!
Elinden ve dilinden, kimseye gelmez zarar.
Yumuşak bir halı ya benzer ki bir müslümân,
Üzerinde gezenler, incinmez aslâ ondan.
Korkmadan, çekinmeden yanına varır herkes.
Çünkü hep bilirler ki, Ondan hiç zarar gelmez.
O, kendini herkesten aşağı, kötü bilir.
Aynaya baktığında, kendisinden iğrenir.
Değil ki bir mü'minden "Uyuz köpek"ten hattâ,
Bile o, kendisini üstün görmez hayatta.
Bir Karınca yı bile incitmekten çekinir.
Bilir ki hayvan hakkı, kul hakkı'ndan çetindir.
Hiç bir icraatını, iyi görmez o zinhâr.
İbâdet yapsa bile, eder tövbe istiğfâr.
İyi işlerine de, bulur bir hatâ, kusûr.
Çünkü o, ancak böyle bulur râhat ve huzûr.
Dîne hizmet etse de, kendinden bilmez aslâ.
Emredilen işleri, icrâ eder İhlâs la.
Hizmeti çok olsa da, yine boynu büküktür.
"Elimden çıkar" diye, endîşesi büyüktür.
Bunun için, Rabbine yalvarır ki her dâim:
(Yâ Rabbî, bu hizmeti elimden alma benim.)
Abdüllatif Uyan
