Enes b. Malik (radyallahu anh) şöyle ifade etmektedir:
"Resulullah Efendimiz(aleyhissalâtu vesselâm) Medine sokaklarının birinden geçtiğinde O'nun misk gibi kokusu hemen sezildiğinden, halk o yoldan Hazreti Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)in geçtiğini söylerlerdi.
Bizler, Peygamber Efendimizin(aleyhissalâtu vesselâm) gelişini, kokusunun güzelliğinden anlardık."
İbn-i Ebi Adi, Humeyd, Enes (radyallahu anh)'den:
Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm)ın elinden daha yumuşak ne bir yün kumaşı, ne de bir ipeğe (hayatımda) dokunmadım. Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ın kokusundan daha güzel (kokan) bir kokuyu da koklamadım.
Muaz b. Hişam (radyallahu anh), babasından, Katade, Hz. Enes (radyallahu anh) den şöyle rivayet etmiştir:
"Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm)güzel kokusu ile tanınırdı. Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm)güzel idi. Kokusu da hoş idi. Bununla beraber kokuyu severdi."
"Cismi nazif (temiz), kokusu latif (hoş) idi. Koku sürünsün sürünmesin, teni en güzel kokulardan ala kokardı.
Bir kimse onunla musafaha (el sıkışmak, tokalaşmak, muhabbetini, arkadaşlığını, sevgisini izhar etmek) etse, bütün gün onun rayiha-i tayyibesini (temiz kokusunu) duyardı ve mübarek eliyle bir çocuğun başını meshetse, rahiya-i tayyibesiyle (temiz kokusuyla) o çocuk,
sair (diğer) çocuklar arasında malum (bilinirdi) olur idi."
