Nasıl kucaklanır ki bir yaşam? Bir yaşam nasıl sarıp sarmalanır?
Elinizdeki paha biçilmez bir vazo yere düşerken, nasıl bir hamle yaparsınız? Ya da bir uçurum kenarından düşerken sevdiğiniz, nasıl atılırsınız? Ya da arabanın altına girmek üzereyken yavrunuz, nasıl yırtınırsınız?
Ben bu duyguyu dün yaşadım dostlarım. Nasıl bir duygu olduğunu çok iyi biliyorum. (Biliyorum, pahalı parfüm filan gibi şeyler yazmam biraz ayıp kaçacak. Biraz görgüsüzlük olacak . Ama o duyguyu anlatabilmem için başka yolu yok. Affınıza sığınıyorum)
2 hafta önce çok pahalı bir parfüm almıştım. Ve banyodaki aynalı raftan almak için, parfüm şişesinin kendisi yerine kapağından tutunca, kapaktaki boşluk
Parfüm şişesi ise, yere doğru yola koyuldu. dolayısı ile kapak elimde kaldı. (Bu yazıyı yazarken, minik kızım Hümeyra yanıma gelip, babacığım hatırım için gülen yüz yapar mısın dedi. Az önceki 1 çift gülen yüzün sebebi hikmeti budur)
Yere düşen o pahalı parfüm şişesine doğru öyle bir atıldım , öyle bir hamle yaptım ki. Tahminen saniyenin beşte biri gibi bir sürede şişeyi güvenle yakaladım. Parfüm şişesini yakalayana kadar ki o bir saniyenin beşte biri gibi kısa sürede aklımdan şunlar geçti:
" Parfümü daha yeni aldın ve şişe dolu
" Parfüm çok pahalı. Kırılırsa yazık olacak.
" Niçin böyle bir tedbirsizlik yapıp, değerli bir şişeyi düşürüyorum ki?
" Atıl kurt
Vee. Parfüm şişesi elimde.
İnanın sevinemedim. Şaşırmıştım. Şu ana kadar hiçbir şeye bu derece bir istekle bir hamle yaptığımı hatırlamıyorum Dostlarım. Şaşırdım. Ve şişesini yakaladıktan sonra, aklımdan öyle şeyler geçti ki, anlatamam.
Sizinle paylaşmak istediğim husus ise şu;
Bakın. Gelin anlaşalım.
2007'nin son haftası. Koca bir yıl bitiyor. Ömür rafınızdaki, bir daha asla değiştirilmez, yenisi gelse bile eskisinin yerini tutmazlar rafı o raf Ve bir daha asla onu geri getiremeyeceksiniz. Sizin rafınız diye, öyle her canınız çektiğinde dosyayı raftan çekip yeniden yeniden yaşayamayacaksınız.
Tamam. Dosyayı raftan çekmenize izin var. Ama sadece bakmak için. Ve aradan yıllar geçip, asla bir daha aynısı yerine getirilemezler rafındaki 2007 dosyanıza baktığınız zaman. İnanın. Eğer benim o parfüm şişesini tutmak için yaptığım hamleye benzer bir hamle yapmadıysanız, çok ama çok pişman olacaksınız.
İşte size 2007'nin son haftası. Bitti bitiyor koca bir yıl yahu. Ne olur sarılın telefonlara. E-maillere. Fakslara. Sarılın bütün iletişim araçlarına. Birbirinize sarılmak için, sarılmadık araç bırakmayın. Sizi birbirinize sarıp sarmalayacak, ne kadar şey varsa, sarılın hepsine.
Küs kaldığınız hiçbir kimse kalmasın mesela 2007'de. Küslükler bırakın 2007de kalsın. Hain patronunuzu bile affedin. Sizi işten atan CEO'yu ziyaret edin. Bir daha asla orada çalışmayacağınızı bile bile ziyaret edin. Kariyer planınızı allak bullak eden, mesai arkadaşınıza, sizi işvereninize gammazlayan oda arkadaşınıza gülen yüzler ve ışıltılı gözlerle gidin. Son bir kez.
Benim hatırım yoksa, 2007'nin hatırına.
Yaşam. Eşittir. Yaşadığım yıl. Onda doğup, onda büyüdüğüm koca bir yıl.
Toprak Ana gibi, anam benim.
Kara sevdam kadar karalar bağlayarak geçse bile, yavuklum, sözlüm, nişanlım, eşim. Vermeseler de bana onu. Sevgilim. Sevdiğim.
Her yeni yıl, kucağıma verilen bebeğim. Bebekliğim.
Onda doğup onda büyüdüğüm yaşamım. Benim. Kendim. Benliğim.
Yaşadığım her yıl, yaşadığım kaderim benim. Alın yazım.
Alın yazımı nasıl berbat edebilirim ki?
Elimdeki kara kalemle, çala kalem nasıl bozabilirim ki?
Bir daha asla yerine konulamaz ve değiştirilemezler rafındaki koca yılım benim. 2007 kez berbat ettiysen bile beni. Geçmiş zaman olur ki, hayali cihan eder.
Sende kaybettiysem bile tüm sevdiklerimi. Sende bulmadım mı sanki tüm kazandıklarımı.
Aldıysan, vermesini de bildin.
Şimdi haydi Dostlarım. Bir iyilik yapın kendinize. Ülkemize. Ve milletimize.
Haydi. Yıl 2007. Gitti gidiyor. Bitti bitiyor.
Atılın, son bir hamle ile. Kişisel tarihinize yakışır bir hale getirmek için ne gerekiyorsa onu yapın.
Haydi. Yıl 2007.
Son hafta.
Geçen yıl iyi geçti diye.
2007 iyi geçmese bile, 2008 çok iyi geçsin diye.
Ayağa kalk Türkiye.
Munir@MünirArıkan.com
NLP Trainer Düşünce
Elinizdeki paha biçilmez bir vazo yere düşerken, nasıl bir hamle yaparsınız? Ya da bir uçurum kenarından düşerken sevdiğiniz, nasıl atılırsınız? Ya da arabanın altına girmek üzereyken yavrunuz, nasıl yırtınırsınız?
Ben bu duyguyu dün yaşadım dostlarım. Nasıl bir duygu olduğunu çok iyi biliyorum. (Biliyorum, pahalı parfüm filan gibi şeyler yazmam biraz ayıp kaçacak. Biraz görgüsüzlük olacak . Ama o duyguyu anlatabilmem için başka yolu yok. Affınıza sığınıyorum)
2 hafta önce çok pahalı bir parfüm almıştım. Ve banyodaki aynalı raftan almak için, parfüm şişesinin kendisi yerine kapağından tutunca, kapaktaki boşluk
Parfüm şişesi ise, yere doğru yola koyuldu. dolayısı ile kapak elimde kaldı. (Bu yazıyı yazarken, minik kızım Hümeyra yanıma gelip, babacığım hatırım için gülen yüz yapar mısın dedi. Az önceki 1 çift gülen yüzün sebebi hikmeti budur) Yere düşen o pahalı parfüm şişesine doğru öyle bir atıldım , öyle bir hamle yaptım ki. Tahminen saniyenin beşte biri gibi bir sürede şişeyi güvenle yakaladım. Parfüm şişesini yakalayana kadar ki o bir saniyenin beşte biri gibi kısa sürede aklımdan şunlar geçti:
" Parfümü daha yeni aldın ve şişe dolu
" Parfüm çok pahalı. Kırılırsa yazık olacak.
" Niçin böyle bir tedbirsizlik yapıp, değerli bir şişeyi düşürüyorum ki?
" Atıl kurt
Vee. Parfüm şişesi elimde.
İnanın sevinemedim. Şaşırmıştım. Şu ana kadar hiçbir şeye bu derece bir istekle bir hamle yaptığımı hatırlamıyorum Dostlarım. Şaşırdım. Ve şişesini yakaladıktan sonra, aklımdan öyle şeyler geçti ki, anlatamam.
Sizinle paylaşmak istediğim husus ise şu;
Bakın. Gelin anlaşalım.
2007'nin son haftası. Koca bir yıl bitiyor. Ömür rafınızdaki, bir daha asla değiştirilmez, yenisi gelse bile eskisinin yerini tutmazlar rafı o raf Ve bir daha asla onu geri getiremeyeceksiniz. Sizin rafınız diye, öyle her canınız çektiğinde dosyayı raftan çekip yeniden yeniden yaşayamayacaksınız.
Tamam. Dosyayı raftan çekmenize izin var. Ama sadece bakmak için. Ve aradan yıllar geçip, asla bir daha aynısı yerine getirilemezler rafındaki 2007 dosyanıza baktığınız zaman. İnanın. Eğer benim o parfüm şişesini tutmak için yaptığım hamleye benzer bir hamle yapmadıysanız, çok ama çok pişman olacaksınız.
İşte size 2007'nin son haftası. Bitti bitiyor koca bir yıl yahu. Ne olur sarılın telefonlara. E-maillere. Fakslara. Sarılın bütün iletişim araçlarına. Birbirinize sarılmak için, sarılmadık araç bırakmayın. Sizi birbirinize sarıp sarmalayacak, ne kadar şey varsa, sarılın hepsine.
Küs kaldığınız hiçbir kimse kalmasın mesela 2007'de. Küslükler bırakın 2007de kalsın. Hain patronunuzu bile affedin. Sizi işten atan CEO'yu ziyaret edin. Bir daha asla orada çalışmayacağınızı bile bile ziyaret edin. Kariyer planınızı allak bullak eden, mesai arkadaşınıza, sizi işvereninize gammazlayan oda arkadaşınıza gülen yüzler ve ışıltılı gözlerle gidin. Son bir kez.
Benim hatırım yoksa, 2007'nin hatırına.
Yaşam. Eşittir. Yaşadığım yıl. Onda doğup, onda büyüdüğüm koca bir yıl.
Toprak Ana gibi, anam benim.
Kara sevdam kadar karalar bağlayarak geçse bile, yavuklum, sözlüm, nişanlım, eşim. Vermeseler de bana onu. Sevgilim. Sevdiğim.
Her yeni yıl, kucağıma verilen bebeğim. Bebekliğim.
Onda doğup onda büyüdüğüm yaşamım. Benim. Kendim. Benliğim.
Yaşadığım her yıl, yaşadığım kaderim benim. Alın yazım.
Alın yazımı nasıl berbat edebilirim ki?
Elimdeki kara kalemle, çala kalem nasıl bozabilirim ki?
Bir daha asla yerine konulamaz ve değiştirilemezler rafındaki koca yılım benim. 2007 kez berbat ettiysen bile beni. Geçmiş zaman olur ki, hayali cihan eder.
Sende kaybettiysem bile tüm sevdiklerimi. Sende bulmadım mı sanki tüm kazandıklarımı.
Aldıysan, vermesini de bildin.
Şimdi haydi Dostlarım. Bir iyilik yapın kendinize. Ülkemize. Ve milletimize.
Haydi. Yıl 2007. Gitti gidiyor. Bitti bitiyor.
Atılın, son bir hamle ile. Kişisel tarihinize yakışır bir hale getirmek için ne gerekiyorsa onu yapın.
Haydi. Yıl 2007.
Son hafta.
Geçen yıl iyi geçti diye.
2007 iyi geçmese bile, 2008 çok iyi geçsin diye.
Ayağa kalk Türkiye.
Munir@MünirArıkan.com
NLP Trainer Düşünce
