"Sevmek" şahsî bir içtihat meselesidir. Herkes kendi gölgesinin encâmıyla mükelleftir. Yahu, herkes birbirini sevse, hayat bayram olsa ne muhteşem olur gibisinden saflıklara paça ve dahi kelle kaptırmaksızın, arada sırada, "ehl-i kıblenin iyi saatlerde olsunlarına" yalın kalem kelam sarf etmek de iktiza edebilmektedir. Seviyoruz dediysek o kadar da değil yani. Yamuk gördük mü, konjonktür monjonktür dinlemeden mevzûmuzu söyleriz. Hakîkatin hakkı, sevgiden üstündür çünkü.
Gürsel Dönmez, Derin Mesele: Metapolitik Yazılar, Ötüken Neşriyat