Kolayca unutuyoruz yaşadıklarımızı. Düşündüklerimizi. Pişmalıklarımızı. Hatta güzidelerimizi, kahramanlarımızı, kaybolduğumuzda bizi bulanları, düştüğümüzde elimizden tutup kaldıranları... Unutmak yanıbaşımızda bekleyen bir ilaç sanki ya da bizi yavaş yavaş çürüten, öldüren bir zehir.
Ali Emre