Kuşatmışsa
Dilimi şayet bir hezeyan
Hale tesir etmez, asla idraksiz kalan
Sen oyalan
Mühlet içinde anlamayan
Anlamadan nefes alan aşkı solumayan
Dert ki tenin
Dirliğinde bir nihayettir
Derbeder olan ancak hali bilmeyendir
Kalbin
Sahibi kimdir hissetmeyen bilir
Hezeyanlar içinde o kendiyle konuşur
Ah Rabbim
Verensin, sen bahşedensin
Rahmetin için verdiğin süreyi beklersin
Sen en
Güzel yârsin ölümü halk edensin
İnsanı bilen ona en güzelşeref verensin
Düşünmeli
Bir insan, lekeleri karşısında
Bitmeyen nefeslerin azameti konusunda
Var olan
Hukukun muhafazası hususunda
Hükmün sahibinin hoş görüsü noktasında
Anlamalı
O insan hep bağırıp çağırmamalı
Hata karşısında, mağdura mühlet tanımalı
Hemen
Kararmamalı, muvazeneyi anlamalı
İnsan olduğu için onu bahşedeni hatırlamalı
Ne can ve
Ne de kan insan içindir her zaman
İnsansız arzı cihan ne kadar anlamlaşır biran
Akledense
Bir insan ruhuyla o kalbini anlayan
Sağlık içinde hamt ile kulluğun gereğini yapan
Mustafa CİLASUN
