Sıcak bir yaz günüydü. Arabistan çöllerine güneş bütün sıcaklığı ile vuruyordu. Adeta insanın beynini kaynatıyordu.
Herkesin köşesine çekildiği, etrafın sessizliğe büründüğü bir anda, ezan vaktinin yaklaştığını gören Halife, abdestini almış, ağır ağır camiye gidiyordu.
Bir çocuğun, kendisini geçmek istercesine hızlı adımlarla gittiğini gördü. Küçücük çocuğun bu telaşı ne idi? Acele edişinin muhakkak bir sebebi vardı. Acaba bir derdi mi vardı? Derdi varsa, derdine çare bulmak Halifenin görevi idi.
Nihayet halkın derdini dert bilen Halife sordu;
- " Yavrucuğum nedir bu telaşın? Bir derdin mi var? Niçin bu kadar hızlı gidiyorsun?"
Çocuk Halifeyi tanıyamamıştı.
- " Camiye gidiyorum amcacığım" diye cevap verdi.
Halife şaşırmıştı. Çocuk henüz çok küçüktü. Ama sözleri büyük adam sözleriydi. Biraz daha konuşturmaya karar verdi.
- " Yavrucuğum senin yaşın daha küçük! Namaz sana farz değildir. Niçin bu kadar telaşlanıyorsun?"
Çocuk kınar gibi Halifeye baktı.
- " Amca amca! Bu işin büyüğü küçüğü olur mu? Daha dün mahallemizde bir çocuk öldü. Üstelik benden de küçüktü. Ölüm denen gerçeğin büyük küçük ayırdığı yok. En iyisi her yaşta hazır olmalı. Hem bu yaşta namaza alışmazsam, büyüyünce kılmak zor gelebilir."
Halifeyi derin bir düşünce aldı. Gözlerinden yaşlar boşanırken, ağzından şu cümleler döküldü :
- " Ey Rabbim! Ne akıllı çocuktur bu çocuk. Büyüklerde olması gereken ruhu taşıyor!"
Herkesin köşesine çekildiği, etrafın sessizliğe büründüğü bir anda, ezan vaktinin yaklaştığını gören Halife, abdestini almış, ağır ağır camiye gidiyordu.
Bir çocuğun, kendisini geçmek istercesine hızlı adımlarla gittiğini gördü. Küçücük çocuğun bu telaşı ne idi? Acele edişinin muhakkak bir sebebi vardı. Acaba bir derdi mi vardı? Derdi varsa, derdine çare bulmak Halifenin görevi idi.
Nihayet halkın derdini dert bilen Halife sordu;
- " Yavrucuğum nedir bu telaşın? Bir derdin mi var? Niçin bu kadar hızlı gidiyorsun?"
Çocuk Halifeyi tanıyamamıştı.
- " Camiye gidiyorum amcacığım" diye cevap verdi.
Halife şaşırmıştı. Çocuk henüz çok küçüktü. Ama sözleri büyük adam sözleriydi. Biraz daha konuşturmaya karar verdi.
- " Yavrucuğum senin yaşın daha küçük! Namaz sana farz değildir. Niçin bu kadar telaşlanıyorsun?"
Çocuk kınar gibi Halifeye baktı.
- " Amca amca! Bu işin büyüğü küçüğü olur mu? Daha dün mahallemizde bir çocuk öldü. Üstelik benden de küçüktü. Ölüm denen gerçeğin büyük küçük ayırdığı yok. En iyisi her yaşta hazır olmalı. Hem bu yaşta namaza alışmazsam, büyüyünce kılmak zor gelebilir."
Halifeyi derin bir düşünce aldı. Gözlerinden yaşlar boşanırken, ağzından şu cümleler döküldü :
- " Ey Rabbim! Ne akıllı çocuktur bu çocuk. Büyüklerde olması gereken ruhu taşıyor!"
