Yeniden Doğuş

Bir cüzdan alir biraz da para, cikarim sokaklara... Nerede car$i-pazar ben orada...!
Ba$ibo$ gezerim, gözlerim vitrinlere takilir ve $eytan bahaneler gönderir imdadima... Her yeni $ey icin, vardir sebebim... Ali$veri$tir tek derdim...
Cilginlar gibi para "harcamak"... Evet "harcamak"; zamani ve parayi... Ziyan edilen nice nefeslerimin yaninda nedir ki, zaman ve para... Ve vicdanimin sesini kisarim, ba$lar macera...
Ellerimi ve de kalbimi hesapsizca dolduramazsam, eve dönemem... Ruhumu tatmin eden bu ali$veri$, bana gecici mutlulugu verdikten sonra ertesi gün olur. Duramam evde... $eytan bir bahane gönderir, acil posta ile... Evet! derim bunun icin cikmam lazım car$iya... Gezerim, gezerim... Gezerim... Doludur ellerim... $eytanin bahanesi bile utanir kendinden... Cünkü ali$veri$le tatmin oldugunu sanan kalbim, kendisine daha kaliteli sebepler göndermi$tir "harcamak" icin zamani ve parayi...
Yine ak$am olur... Vicdanimin sesini kisarim...
Yürürüm, aldiklarima bakarak... Eve gelirim, bahanelerimi icimden tekrarlayarak... Yine kisa sürer sevincim... Bir $eyler eksiktir... Po$etlere bakarim, almi$im halbuki her $eyi...
Yüregime bakmak gelmez aklima... Yanli$ yerlerde ararim, eksik olani... Ac olan ruhumu kandiramadigimi, sonralari anlarim... Harcanan koca bir zaman ve para kalir ardimda... Asla geri getiremeyecegim nefeslerimin yanina eklerim onlari da..
Ruhum yine actir... Kimsesiz bir cocugun haberi gelir kulaklarima... Vicdanimin sesi artik haykirir... Bir ayakkabi parama, bir ay doyacaktir karni... Gözlerim dolar ve yüregimi korku kaplar... Kimseye anlatamam car$i-pazar günlerimi, saklarim utancimdan... $eytan da artik tanimaz beni...
Neler yapmi$im ben? derim... Temiz ve kaliteli hayati ne kadar saptirmi$im amacindan... Markalara takilan yüregim, israf vitrinine süs olmu$... Ayaklarim bile utanmi$, parami ve de zamanimi "harcamaya" giderken... Kimsesiz nice cocuklari silmi$ ali$veri$ sevdam, kalbimden... Iki omzumdaki melekler utanmi$, körle$en bedenimden...
Ne bakmaya yüzüm kalir ihtiyac sahiplerine; ne de bu rizki veren Rabbime $ükretmeye...

* * *

Silkelenir benligim... "Dur!" derim, beni sürükleyen bu israf rüzgarina... Tutunurum vicdanima ...
"Gec degildir hicbir $ey icin, nefes aldigin müddetce...!" cümlesi yeti$ir imdadima... Ruhum doymaya ba$lar yava$ca...
Ellerim bo$tur, ama eksiklik yok olur... Nasil da zavalli bir $ekilde arami$im sokakta mutlulugu... Cüzdanima dolan her israfimin faturasi ödenecektir kiyamet toplantisinda...
Yava$ca abdest alirim... Dönerim icime... Kabustan uyanan yüregimle ellerimi acarim duaya... Sadece maddi yardim yetmez... Nice duaya ihtiyaci olanlar vardir. Bu kadar yardim acigi varken israfla ya$amayi ba$arabilen ben, acirim halime..
Ve tövbelerim ile siginirim, beni rizkimla insanliga yardim eli kilan Allah'a...

Fatma Aladag​