Hz. Ali (r.a.) bir seferden Kûfe’ye dönerken bir evin gölgesinde yatan hasta bir kimse görüp selâmdan sonra:
“Senin yüzünün rengi değişmiş, acaba hastalıktan mı?” dedi. Adam:
“Evet, hastayım” diye cevap verince Hz. Ali (k.v.):
“Başına gelen bu hastalıktan sevap umar mısın?” dedi. Adam:
“Evet” deyince Hz. Ali şöyle buyurdu:
“O halde Rabb’inin sana rahmet edeceğini ve günahını affedeceğini sana müjdelerim. Allah bu hastalığından, inlemelerinden dolayı günahlarını affetsin. Hastalığın görünüşte bir kazancı yoktur. Fakat bu hastalıklar kulda hiçbir günah da bırakmaz, hepsini siler. Ecir ve sevap ancak insanın diliyle söylediği, eliyle ve ayağıyla yaptığındadır. Muhakkak Allâhü Teâlâ kullarından nice âlimleri samimi niyetleri ve salih amelleri sebebiyle cennetine koyar.”
“Senin yüzünün rengi değişmiş, acaba hastalıktan mı?” dedi. Adam:
“Evet, hastayım” diye cevap verince Hz. Ali (k.v.):
“Başına gelen bu hastalıktan sevap umar mısın?” dedi. Adam:
“Evet” deyince Hz. Ali şöyle buyurdu:
“O halde Rabb’inin sana rahmet edeceğini ve günahını affedeceğini sana müjdelerim. Allah bu hastalığından, inlemelerinden dolayı günahlarını affetsin. Hastalığın görünüşte bir kazancı yoktur. Fakat bu hastalıklar kulda hiçbir günah da bırakmaz, hepsini siler. Ecir ve sevap ancak insanın diliyle söylediği, eliyle ve ayağıyla yaptığındadır. Muhakkak Allâhü Teâlâ kullarından nice âlimleri samimi niyetleri ve salih amelleri sebebiyle cennetine koyar.”
