Yeni Başlayanlar İçin Unutmak
Ağladık ağladık geçmedi
Gülsek, unuttuk sanıyorlar.
Unutmak, onu bir daha eskisi gibi hatırlamamakla başlar.
Hayalin hatırasından bile vazgeçmekle,
Dalıp gittiğin yere onsuz dönmekle
Başlar ve bitmez unutmak.
Çaresizliğin döşediği bir yolun sonunda,
Kabulleniş değil kaçış değil,ölmek öldürmek hiç değil,
Kendi anılarından kendini silmektir unutmak.
Unutmak iki kişilik sofralardan hep tek başına kalkmakla başlar.
Soğusun diye üflediğin çorbaya, yüreğindeki narın akmasıyla.
Tuzdur katılır ama hiç olanı dilinde aramakla başlar ve bitmez unutmak.
Sebepsizliğin döşediği bir yolun sonunda,
Kin değil öfke değil,savaşıp yenişmek hiç değil,
Suyun gözyaşından irkilmesidir unutmak.
Unutmak,geçse de çiçek açsam diye beklediğin balkonlarda solmakla başlar.
Her günü aynı yaşayıp dursun diye saatleri kandırmaya çalışmakla,
Yârden uzak gamze düşen yanağın tövbesi için gönül kurağımda sa' y ederken
Hep sen eksik masalarda kutlu olan yeni yıllarla başlar ve bitmez unutmak.
Hüsrânların döşediği bir yolun sonunda,
"Elif, lâm,mîm,sâd" değil, isyan taat hiç değil,
Araf'taki mabedi yıkmaktır unutmak.
Ağladık ağladık geçmedi.Gülsek unuttuk sanıyorlar.
Bir efsanedir unutmak.Hep aynı başlar, başka bitmez.
Sizi kandırmışlar.
Yansıması olmayan suretlerde görülen düşlerin ortasında,
Hayatın gariihtiyarliğinde mecburiyete dönüşen alışkanlıkların gerisinde,
Dilini çözsen çağlayacak sitemlere muhafız eylediğin talimli tebessümlerin gölgesinde,
Bir var mıydı, hiç mi yoktu?
Kendini yenilemeyen tanıdık bir dün gibi, yoktan devşirilmiş gelecekte,
Var olmayı seçememiş günleri takvimden yırtmaktır unutmak.
Çıkmazların döşediği bir yolun sonunda
Yön değil sapak değil, hız çarpı zaman değil,
Denklemden kendi harfini söküp yitmektir unutmak.
Ağladık ağladık geçmedi.
Deliksiz uykularla günahları,anne tebessümüyle hataları temize çekebilmek,
Akan suyu yeniden bir çocuk gibi hayretle ve sevinçle yeniden seyredebilmek,
Masaldır olur, cadının periye ettiği kötülüğe akıl erdirememek,
Meyvesiz ağaçların gölgesinde kuş cıvıltısıyla gazel yakmayı henüz bilmemektir unutmak.
Sizi kandırmışlar.
Ömür geçmez,dünya küçük, sevmek hep yanılgısı,
Ve kabul oldu saydığımız tövbenin huzuru kokan kahvenin buğusunda,
Söküp parmak izlerini levh'i mahfuzdan, varlığından sıyrılmaktır unutmak.
Bırakınız kemâle ermeyi bırakınız.
Anka' yı hatırlayınız.
Hep aynı başlar, başka bitmez.
İnsanın gönlünü aşındıran hiçbir şey yılları muhatap almaz.
Kabuktan ördüğü duvarın arkasında, zaman aşımına uğramaz.
Açıpda kapatmadığınız yaralarından doğan medusa'dır pegasus olmaz.
Bir efsanedir unutmak.
Sahipsiz dualara sığınmakla başlar ve bitmez.
Ama gülsek, unuttuk sanıyorlar./????Zehra Görgel????
:gul:,
Ağladık ağladık geçmedi
Gülsek, unuttuk sanıyorlar.
Unutmak, onu bir daha eskisi gibi hatırlamamakla başlar.
Hayalin hatırasından bile vazgeçmekle,
Dalıp gittiğin yere onsuz dönmekle
Başlar ve bitmez unutmak.
Çaresizliğin döşediği bir yolun sonunda,
Kabulleniş değil kaçış değil,ölmek öldürmek hiç değil,
Kendi anılarından kendini silmektir unutmak.
Unutmak iki kişilik sofralardan hep tek başına kalkmakla başlar.
Soğusun diye üflediğin çorbaya, yüreğindeki narın akmasıyla.
Tuzdur katılır ama hiç olanı dilinde aramakla başlar ve bitmez unutmak.
Sebepsizliğin döşediği bir yolun sonunda,
Kin değil öfke değil,savaşıp yenişmek hiç değil,
Suyun gözyaşından irkilmesidir unutmak.
Unutmak,geçse de çiçek açsam diye beklediğin balkonlarda solmakla başlar.
Her günü aynı yaşayıp dursun diye saatleri kandırmaya çalışmakla,
Yârden uzak gamze düşen yanağın tövbesi için gönül kurağımda sa' y ederken
Hep sen eksik masalarda kutlu olan yeni yıllarla başlar ve bitmez unutmak.
Hüsrânların döşediği bir yolun sonunda,
"Elif, lâm,mîm,sâd" değil, isyan taat hiç değil,
Araf'taki mabedi yıkmaktır unutmak.
Ağladık ağladık geçmedi.Gülsek unuttuk sanıyorlar.
Bir efsanedir unutmak.Hep aynı başlar, başka bitmez.
Sizi kandırmışlar.
Yansıması olmayan suretlerde görülen düşlerin ortasında,
Hayatın gariihtiyarliğinde mecburiyete dönüşen alışkanlıkların gerisinde,
Dilini çözsen çağlayacak sitemlere muhafız eylediğin talimli tebessümlerin gölgesinde,
Bir var mıydı, hiç mi yoktu?
Kendini yenilemeyen tanıdık bir dün gibi, yoktan devşirilmiş gelecekte,
Var olmayı seçememiş günleri takvimden yırtmaktır unutmak.
Çıkmazların döşediği bir yolun sonunda
Yön değil sapak değil, hız çarpı zaman değil,
Denklemden kendi harfini söküp yitmektir unutmak.
Ağladık ağladık geçmedi.
Deliksiz uykularla günahları,anne tebessümüyle hataları temize çekebilmek,
Akan suyu yeniden bir çocuk gibi hayretle ve sevinçle yeniden seyredebilmek,
Masaldır olur, cadının periye ettiği kötülüğe akıl erdirememek,
Meyvesiz ağaçların gölgesinde kuş cıvıltısıyla gazel yakmayı henüz bilmemektir unutmak.
Sizi kandırmışlar.
Ömür geçmez,dünya küçük, sevmek hep yanılgısı,
Ve kabul oldu saydığımız tövbenin huzuru kokan kahvenin buğusunda,
Söküp parmak izlerini levh'i mahfuzdan, varlığından sıyrılmaktır unutmak.
Bırakınız kemâle ermeyi bırakınız.
Anka' yı hatırlayınız.
Hep aynı başlar, başka bitmez.
İnsanın gönlünü aşındıran hiçbir şey yılları muhatap almaz.
Kabuktan ördüğü duvarın arkasında, zaman aşımına uğramaz.
Açıpda kapatmadığınız yaralarından doğan medusa'dır pegasus olmaz.
Bir efsanedir unutmak.
Sahipsiz dualara sığınmakla başlar ve bitmez.
Ama gülsek, unuttuk sanıyorlar./????Zehra Görgel????
:gul:,
