Hatırlar mısın ya Rasulallah... Hani bir sahaben vardı. Sana aşık olmuş bir sahabe...
Gece yarısı da olsa dayanamayıp seni görmek için gelmişti kapına ve:
"YA RASULALLAH hasretine dayanamayıp kapına geldim... Senden bir an bile ayrı kalamıyorum seni çok özlüyorum" demişti...
Sende memnuniyetini ifade ederek tebessüm etmiştin...
Hani sahabeler senin o gönülleri mest eden yüzünü görebilmek için yarış ederlerdi...
Gizli gizli seni rahatsız etmeden sana hayran hayran bakarlardı... Ve korkarlardı... Senden ayrı kalacağız diye...
Bir gün bir sahabe gelip:
"YA RASULALLAH bizler seni bu dünyada görüyoruz ve seninle birlikteyiz...
Ama AHİRETTE senin derecen bizden kat kat yüksekte biz senden ayrı kalırsak halimiz ne olur...
O zaman biz ne yaparız" deyip gönlü acı ve hicran ile dolmuştu...
Sense: "ÜZÜLME; MUHAKKAK KİŞİ SEVDİĞİ İLE BERABERDİR" demiştin ve ashabını sevince boğmuştun…
O gün sevindikleri kadar, başka hiç bir şeye sevinmemişlerdi...
Ve sana daha da bir aşkla bağlanmışlardı... Bizler seni görmedik... Senin meclisine gelip önünde boynu bükük bir vaziyette diz çöküp o insanı kendinden geçiren yumuşak sesini işitemedik...
Ama inanki bizlerde seni canlarimizdan da cok seviyoruz ve senden dünyada ayrı kaldığımız gibi ahirette de ayrı kalmak istemiyoruz...
Es Salatu Vesselam Aleyke Ya Rasulallah...
