Yoruldum artık yaşamaktan desem gücenirmi penceremdeki fesleğenler.
Her sabah gülüşümle güneş doğan evlerde kaç güneşsiz gece ağıtlar yakılır loş kandillerle�
Evime gülüşüyle güneş açtıranlar çoktan terk ettiler kıyılarımı.
Şimdi hayat raflarda tozlanmış bir kitap kadar eski,artık yeni şeyler okumak lazım.
Yaşamak çok eski bir efsaneymiş.Şimdi nefes alabiliyorsan en çok sen yaşıyorsun.
Gerisi masal�
Kadir Çaça
