Görünüşte ateş, tencerenin altındadır; ama anlam bakımından ateş, tencerenin canının içindedir. Görünüşü dışarıdadır, anlamıysa içeride; can sevgilisinin anlamı, kan gibi damarların içindedir.
(Hz. Mevlana - Mesnevi)
Dış görünüş, bir şeyi tamamen tanıyıp anlamamız için yeterli midir? Âlemde gözümüzle görmediğimiz halde var olan ve duygularımızı, düşüncelerimizi, sezgilerimizi kullanabildiğimiz takdirde bizi kendisine hayran bırakan o kadar şey var ki!
Sevgi, merhamet gibi duygular gözle görülemez. Bu duygular içimizde yoğun bir şekilde var olabilir; ama başkalarına yansıtmadan gerçek anlamda bu duyguların tadına varamayız. Anne-babamıza, kardeşimize sarılarak veya güzel sözler söyleyerek sevgimizi açığa vurabiliriz. Böylece sevgi kalpten kalbe görünmez bir şekilde akarak çoğalır gider.
Hiçbir şey hakkında sadece dış görünüşe bakarak hüküm veremeyiz. Çevremizdeki insanların birbirlerine ne tür duygularla bağlı olduklarını, birbirlerini sevip sevmediklerini davranışlarını gözlemlemeden nasıl anlayabiliriz?
Tencerenin altında yanıp duran ateş, görünüşte tencerenin dışındadır; ama gerçekte o ateşin harareti, yakıcılığı, tencerenin her tarafını hükmü altına almıştır. Ateş, ateşliğiyle tencereyi öyle bir kuşatmıştır ki her zerresi yakıcı sıcaklığın etkisiyle kendinden geçmiştir tencerenin. Ateş, görünüş bakımından tencerenin dışında olsa bile anlamı, yani sıcaklığı tencereye kendi canından can katmıştır.
Annenden çok uzaklarda, gurbettesin, görünüşte birbirinizden ayrısınız; ama özlem ateşi, sevgi meltemi kalplerinizi birbirine kenetlemiştir. Cisminiz ayrı memleketlerde olsa da birbirinizin içindesiniz. Rüyalarınızda, hayallerinizde günün her anında birbirinizlesiniz.
Çoğumuz gafletten gelen uyuşuklukla Allahı uzakta sanırız; ama Rabbimiz, her yerde her şeydedir. Onun varlığını mahlûkatta hissetmeye başlasak, canımızın, kanımızın içinde büyük lütufların kaynaşıp bize hayat sunduğunu kavramaya başlarız.
M. Said Türkoglu
(Hz. Mevlana - Mesnevi)
Dış görünüş, bir şeyi tamamen tanıyıp anlamamız için yeterli midir? Âlemde gözümüzle görmediğimiz halde var olan ve duygularımızı, düşüncelerimizi, sezgilerimizi kullanabildiğimiz takdirde bizi kendisine hayran bırakan o kadar şey var ki!
Sevgi, merhamet gibi duygular gözle görülemez. Bu duygular içimizde yoğun bir şekilde var olabilir; ama başkalarına yansıtmadan gerçek anlamda bu duyguların tadına varamayız. Anne-babamıza, kardeşimize sarılarak veya güzel sözler söyleyerek sevgimizi açığa vurabiliriz. Böylece sevgi kalpten kalbe görünmez bir şekilde akarak çoğalır gider.
Hiçbir şey hakkında sadece dış görünüşe bakarak hüküm veremeyiz. Çevremizdeki insanların birbirlerine ne tür duygularla bağlı olduklarını, birbirlerini sevip sevmediklerini davranışlarını gözlemlemeden nasıl anlayabiliriz?
Tencerenin altında yanıp duran ateş, görünüşte tencerenin dışındadır; ama gerçekte o ateşin harareti, yakıcılığı, tencerenin her tarafını hükmü altına almıştır. Ateş, ateşliğiyle tencereyi öyle bir kuşatmıştır ki her zerresi yakıcı sıcaklığın etkisiyle kendinden geçmiştir tencerenin. Ateş, görünüş bakımından tencerenin dışında olsa bile anlamı, yani sıcaklığı tencereye kendi canından can katmıştır.
Annenden çok uzaklarda, gurbettesin, görünüşte birbirinizden ayrısınız; ama özlem ateşi, sevgi meltemi kalplerinizi birbirine kenetlemiştir. Cisminiz ayrı memleketlerde olsa da birbirinizin içindesiniz. Rüyalarınızda, hayallerinizde günün her anında birbirinizlesiniz.
Çoğumuz gafletten gelen uyuşuklukla Allahı uzakta sanırız; ama Rabbimiz, her yerde her şeydedir. Onun varlığını mahlûkatta hissetmeye başlasak, canımızın, kanımızın içinde büyük lütufların kaynaşıp bize hayat sunduğunu kavramaya başlarız.
M. Said Türkoglu
