Genç bir çift, yeni bir mahalledeki yeni evlerine taşınmışlar. Sabah kahvaltı yaparlarken komşu da çamaşırları aşıyormuş. Kadın kocasına;
“Bak , çamaşırları yeterince temiz değil, çamaşır yıkamayı bilmiyor, belki de doğru sabunu kullanmıyor.” demiş.
Kocası hiçbir şey söylememiş, kahvaltısına devam etmiş. Kadın komşusunun çamaşır astığı gördüğü her seferinde aynı yorumu yapmaya devam etmiş.
Bir ay kadar sonra ,bir sabah, komşusunun çamaşırlarının tertemiz olduğunu gören kadın çok şaşırmış:
“Bak!” Demiş kocasına. Çamaşır yıkamayı öğrendi sonunda! Merak ediyorum, kim öğretti acaba?”
Bunun üzerine kocasından şöyle cevap gelmiş:
“Ben bu sabah biraz erken kalkıp penceremizi temizledim, çok kirliydi.”
Hayatta da böyle değil midir ?
Başkalarını izlerken gördüklerimiz, baktığımız pencerenin ne kadar temiz olduğuna bağlıdır.
Birini eleştirmeden ve hemen yargılamadan önce kendi zihin durumumuza bakmak ve 'iyi' olanı görmeye hazır olup olmadığımızı farketmek güzel bir fikir olabilir ...
alinti
Son düzenleme:
