- Üyelik Tarihi
- 6 Tem 2011
- Mesajlar
- 154
- Aldığı Beğeniler
- 0
HAYATIN İŞLEYİŞİ (2)
Bazılarının aklına “şu kâinat niçin yaratıldı?” diye bir soru gelebilir. Gerçek sebebi Allah’a ait olan bu soruya şöyle cevap verilebilir: Nasıl ki bir insan çok güzel bir eser yapar, onu başkalarına göstermek, hünerlerini bildirmek, kendini tanıtmak ve bilinmek ister. Elbette Allah da yarattıklarını, yaptıklarını göstermek, tanıtmak, bildirmek ve bilinmek ister. Bunun için Allah insanı yaratmış. Böylece; tanıyanı, tanımayanı da deniyor, imtihan ediyor. İnsan kâinatın merkezine oturtulmuştur. Kâinattaki bütün varlık insana hizmet etmektedir. Böylece insana kâinatın meyvesi de denebilir.
Kâinatta ve özellikle yeryüzündeki bütün varlıklar insanın hizmetine verilmiştir. Toprağı bir fabrika gibi çalıştıran, insana rızık hazırlayan Allah; inek, koyun ve keçiyi süt üreten bir tesis gibi insanın hizmetine sunmuş. Etinden, sütünden, yününden ve derisinden istifade etmekteyiz. İnek bilse bizim sütünü kullandığımızı bir tekmede canımızı çıkarır. Ona o hali veren bizim ihtiyacımızı bilendir. Hangi insan bir diğer cinsi için ömür boyu karşılıksız çalışır? Mukayese, karşılaştırma ile pek çok hakikati bulabiliriz.
Bahçeye diktiğimiz çeşitli meyve ve sebzeler mi bizim ihtiyacımızı biliyor? Asla! Dallarının ucunda bize; elma, armut, kiraz, şeftali, portakal, mandalina, biber, patlıcan, domates ve fasulye gibi nadide yiyecekleri uzatan o ağaçlar ve sebzeler bizi ne tanır, ne de bilir. Öyle ise bizi ve onları tanıyan, bilen biri olmalı ki bu hizmetler bize ulaştırılsın. Size gönderilen güzel bir yemeği yiyip garsona teşekkür edip, hakiki sahibini unutmak ne büyük yanlışlık ise, elma ağacından koparıp yediğimiz elma için de dönüp ağaca teşekkür etmek o kadar akıl dışıdır.
İnsan değerli olduğu için yaratılanlar da değerlidir. Meyve ağaçlarının ve sebzelerin, daldan elleriyle bize uzattığı nimetler; ilmi sonsuz, sıfatları arş’ı, kâinatı, dünya ve ahreti kuşatan Allah’ın emriyle ihsan edilmektedir.
Nasıl ki kâinatın meyvesi insandır. Bir ağacın da; kökleri, gövdesi, dalları, yaprakları ve çiçekleri meyvesi için çalışır. Yani, ağacın her şeyi meyve için hizmet etmektedir. Her şeyin yaratılışı bir gaye ve maksat içindir. Rüzgâr koşarak bulutları bir yerden başka bir yere taşır. Bulutun aklı mı var? Hayır… Öyle ise; yağmura ihtiyacı olan toprağı, topraktan çıkacak olan rızka muhtaç canlıları bilen birisi olmalı ki bulutlar oraya gönderilsin ve yağmur oraya yağdırılsın. Bunları sıfatlarıyla bilen Allah, icraatını yarattıklarıyla yapar. Yoksa İstanbul’daki rüzgârın, Konya’daki kuraklığı bildiğini düşünemeyiz. İnsan, Allah’ı icraatlarıyla tanıyabilir. Hiç kimse bu bina ustasız, bu kitap kâtipsizdir, bu sanat sanatkârsızdır diyemez! Güneşi kim yarattıysa, insanı da O yaratmıştır. Sineğin gözünü tanzim eden, insanın gözünü de tanzim etmiştir.
18. 12. 2011
Durmuş Göktekin
Bazılarının aklına “şu kâinat niçin yaratıldı?” diye bir soru gelebilir. Gerçek sebebi Allah’a ait olan bu soruya şöyle cevap verilebilir: Nasıl ki bir insan çok güzel bir eser yapar, onu başkalarına göstermek, hünerlerini bildirmek, kendini tanıtmak ve bilinmek ister. Elbette Allah da yarattıklarını, yaptıklarını göstermek, tanıtmak, bildirmek ve bilinmek ister. Bunun için Allah insanı yaratmış. Böylece; tanıyanı, tanımayanı da deniyor, imtihan ediyor. İnsan kâinatın merkezine oturtulmuştur. Kâinattaki bütün varlık insana hizmet etmektedir. Böylece insana kâinatın meyvesi de denebilir.
Kâinatta ve özellikle yeryüzündeki bütün varlıklar insanın hizmetine verilmiştir. Toprağı bir fabrika gibi çalıştıran, insana rızık hazırlayan Allah; inek, koyun ve keçiyi süt üreten bir tesis gibi insanın hizmetine sunmuş. Etinden, sütünden, yününden ve derisinden istifade etmekteyiz. İnek bilse bizim sütünü kullandığımızı bir tekmede canımızı çıkarır. Ona o hali veren bizim ihtiyacımızı bilendir. Hangi insan bir diğer cinsi için ömür boyu karşılıksız çalışır? Mukayese, karşılaştırma ile pek çok hakikati bulabiliriz.
Bahçeye diktiğimiz çeşitli meyve ve sebzeler mi bizim ihtiyacımızı biliyor? Asla! Dallarının ucunda bize; elma, armut, kiraz, şeftali, portakal, mandalina, biber, patlıcan, domates ve fasulye gibi nadide yiyecekleri uzatan o ağaçlar ve sebzeler bizi ne tanır, ne de bilir. Öyle ise bizi ve onları tanıyan, bilen biri olmalı ki bu hizmetler bize ulaştırılsın. Size gönderilen güzel bir yemeği yiyip garsona teşekkür edip, hakiki sahibini unutmak ne büyük yanlışlık ise, elma ağacından koparıp yediğimiz elma için de dönüp ağaca teşekkür etmek o kadar akıl dışıdır.
İnsan değerli olduğu için yaratılanlar da değerlidir. Meyve ağaçlarının ve sebzelerin, daldan elleriyle bize uzattığı nimetler; ilmi sonsuz, sıfatları arş’ı, kâinatı, dünya ve ahreti kuşatan Allah’ın emriyle ihsan edilmektedir.
Nasıl ki kâinatın meyvesi insandır. Bir ağacın da; kökleri, gövdesi, dalları, yaprakları ve çiçekleri meyvesi için çalışır. Yani, ağacın her şeyi meyve için hizmet etmektedir. Her şeyin yaratılışı bir gaye ve maksat içindir. Rüzgâr koşarak bulutları bir yerden başka bir yere taşır. Bulutun aklı mı var? Hayır… Öyle ise; yağmura ihtiyacı olan toprağı, topraktan çıkacak olan rızka muhtaç canlıları bilen birisi olmalı ki bulutlar oraya gönderilsin ve yağmur oraya yağdırılsın. Bunları sıfatlarıyla bilen Allah, icraatını yarattıklarıyla yapar. Yoksa İstanbul’daki rüzgârın, Konya’daki kuraklığı bildiğini düşünemeyiz. İnsan, Allah’ı icraatlarıyla tanıyabilir. Hiç kimse bu bina ustasız, bu kitap kâtipsizdir, bu sanat sanatkârsızdır diyemez! Güneşi kim yarattıysa, insanı da O yaratmıştır. Sineğin gözünü tanzim eden, insanın gözünü de tanzim etmiştir.
18. 12. 2011
Durmuş Göktekin
