Ey Nefsim Duy! Elbette Hay’ dan geldik Hu’ ya gideceğiz…
“Her şey helak olup gidicidir- Ona bakan yüzü müstesna. Hüküm Ona aittir; siz de Ona döndürüleceksiniz.” Kasas Süresi 28.88…
Araf’ta Başlasın bu hikâye
Araf, bir tutsak, Araf, Kehribar renkli uçsuz bucaksız bir çölü geçememek, Araf, cennete yaklaşamamak, araf, cehe...nnem ateşinde yanmamak, Araf, Yusuf’un kuyusundan bir daha çıkamamak, Araf, Nuh’un gemisine binememek, Araf, Musa’yla nilin karşısına geçememek, Arafta olmak bir adım öteye gidememek demektir.
Nefsim dünya diyor, Ruhum Araf’a isyan ediyor...
Önce Ruh yaratıldı, arkasından ruhumuza libas giydirildi
Hani demiştin kalu belada “ Ben sizin rabbiniz değil miyim”?
Bizde: Amenna sadakta Sen bizim rabbimizsin demiştik…
Sonra ruhumuza libas geçirip bedenimizi imtihan için dünyaya yolladın. Sözünü tutanlara cennet, dünya zevklerine kanıp sözünden dönenlerin bahtına cehennem dedin…
Sözümüzü unutmadık hilkatimle diyorum “faniyim fani olanı istemem diyorum, acizliğimle baki olan sana yaklaşıyorum beni yine araf’ta bırakır mısın?
Yoksa “ Sen olmasaydın ey Habibim felekleri yaratmazdım” dediğin göklerde Ahmet Yerde Muhammed olan peygamberin de olduğu cennete alır mısın?
Nuh Mekke’de en yükseğe çıkıp kavmine davudi bir sesle sesleniyo “Dünya zevkine kapılanlar, Kalu belada verdiğiniz sözü unutanlar, Allaha kulluk edin, Gelin rabbinizden mağfiret isteyin! Çünkü o mağfireti çok, bağışlayandır”
Ve koşuyorum Nuh’un arkasından ayağım takılıyor düşüyorum. Sözümü unutmadım, Sana inandım Allah’ın elçisi gözümde ne dünya sevgisi nede zevki var. İsterim sadece bir baki isterim diyorum ama sesim Nuh’a gitmiyor.
Nuh: “ Ey Rabbim bana isyan ettiler”
İsyan etmedim diyorum ama Nuh’a sesimi duyuramıyorum
Nuh’a emir verildi “sana inanları doldur gemiye”
Nuh’un gemisine koşuyorum Nuh’un gemisi kalabalık. nuh’un gemisinde inananlar. Nuh’un gemisinde her türden bir çift. Yetişemedim Nuh’un gemisine
Ben ise Elif gibi bir başınayım ve kalbimde “ben sana yeterim diyen” Allah, Vav gibi diz çöktüm yaradana.
Arafta kalır gibi kaldım helak olunan boş sokaklarda…
Yusuf’un rüyasında 11 yıldız. 11 yıldız etrafında secde etti, Kabilleşen 10 kardeşi Habil Yusuf’a isyan etti. Yusuf’un bahtına kuyu düştü.
Bende Yusuf’un kuyusundayım. Kervancılar Yusuf’u alıp götürdüler ben kuyuda kaldım. Yakubun imtihanı gözyaşı, Yusuf’un imtihanı kölelik, benimkisi kuyuda kalmak. Yakub’a firkati acısı, Züleyhan’ya vuslat zamanı, Yusuf’a saray zindanı, bana arafta kalır gibi kuyuda kalmak düştü.
Yanıyorum, bir damla gözyaşıyla yanıyorum
Beni yakan güneşten bin kat daha sıcak olan cehennem ateşi değil, beni yakan ümmetim ümmetim diyen Âlemlerin sultanının, ümmetinden birinin cennete girmediği zaman gözlerinden süzülen gözyaşı yakıyor. Asıl yanmak gözyaşında yanmakmış.
Arafta kalayım, cehennemde yanayım diyorum yeter ki sen ağlama
Ağlayacaksa Yakub, ağlasın sen ağlama diyorum.
Elif gibi önünde kıyama duruyorum,
Vav gibi eğiliyorum
Mim gibi secdeye varıyorum.
Ellerimi Yunus gibi açıyorum; Ben beni bıraktığımda Sen beni bırakma Ya Rab diyorum, kendime zulmedenlerden olsam dahi rahmetiniesirgeme,
Beni arafın ortasında bırakma!
Baki olan ancak sensin,
Mehmet Adın
