- Üyelik Tarihi
- 30 Ara 2007
- Mesajlar
- 8,908
- Aldığı Beğeniler
- 128
- Takım
- Fenerbahçe
Haydi şimdi sil baştan yaz hikâyeni...
Yazılanları bir kâğıttan gemide yüzdürmüşsün, denizin soğuk sularına salık vermişsin gibi kaybolanları ararcasına, yitirileni bulmuşçasına yeniden yaz...
Kalemi mürekkebe bula, kâğıdı gönle ve hayalleri yıldızların ülkesine...
Şimdi ay kadar yalnız, güneş kadar umut dolu olmalı yüreğin..
Gözlerinde biriken incilerin dizilip, biriktiği sandukaların anılar defterini karıştırır gibi hüzünlü belki yüreğin...
Ama bu yolda yürümek için bir hikâyen olmalı, sen yazmalı, sen yürümelisin...
Yazılanlarla yazılmayanlar ne kadar dengesizce birikirse, o kadar ağırlıklar yağmalar yüreğini..
Öyleyse ağırlıkları bir bir bırakmak istercesine, yaz...
Geceye karanlıkların aydınlığını, gündüze ışığın umudunu yaz...
Sonra bir bebeğe, yeniden başlamayı, bir mezar taşına biten hayatların bitmeyen öykülerini yaz...
Yola çık, gül bulmak uğruna telef edilen papatyaların ellerinden tut, kıymet bilenlerin semtine bırak onları...
Sokakta oynarken, çamura bulanan yüzünde hüznünü gizleyen çocuk gözlere bak birde...
Gözlerinin derininde, hırçınlığının gizlediği yüzüyle, hüzünlerinin hesabını sorduğunu gördüğün çocuğun ellerinden tut, umudun ülkesine yolla onu...
Yürü şimdi sen de...
Yürü çocuk yüreğinin ıssız, sessiz sokaklarında...
Ne buldun?
Neleri kaybetmişsin bir düşün....
Buldukların ve yitirdiklerinin hesabında,
Elinde kalanlarla "yeniden yaz hikâyeni"...
Reşhâ Sahradaesinti
Yazılanları bir kâğıttan gemide yüzdürmüşsün, denizin soğuk sularına salık vermişsin gibi kaybolanları ararcasına, yitirileni bulmuşçasına yeniden yaz...
Kalemi mürekkebe bula, kâğıdı gönle ve hayalleri yıldızların ülkesine...
Şimdi ay kadar yalnız, güneş kadar umut dolu olmalı yüreğin..
Gözlerinde biriken incilerin dizilip, biriktiği sandukaların anılar defterini karıştırır gibi hüzünlü belki yüreğin...
Ama bu yolda yürümek için bir hikâyen olmalı, sen yazmalı, sen yürümelisin...
Yazılanlarla yazılmayanlar ne kadar dengesizce birikirse, o kadar ağırlıklar yağmalar yüreğini..
Öyleyse ağırlıkları bir bir bırakmak istercesine, yaz...
Geceye karanlıkların aydınlığını, gündüze ışığın umudunu yaz...
Sonra bir bebeğe, yeniden başlamayı, bir mezar taşına biten hayatların bitmeyen öykülerini yaz...
Yola çık, gül bulmak uğruna telef edilen papatyaların ellerinden tut, kıymet bilenlerin semtine bırak onları...
Sokakta oynarken, çamura bulanan yüzünde hüznünü gizleyen çocuk gözlere bak birde...
Gözlerinin derininde, hırçınlığının gizlediği yüzüyle, hüzünlerinin hesabını sorduğunu gördüğün çocuğun ellerinden tut, umudun ülkesine yolla onu...
Yürü şimdi sen de...
Yürü çocuk yüreğinin ıssız, sessiz sokaklarında...
Ne buldun?
Neleri kaybetmişsin bir düşün....
Buldukların ve yitirdiklerinin hesabında,
Elinde kalanlarla "yeniden yaz hikâyeni"...
Reşhâ Sahradaesinti
