Aldığın her nefeste bedenin bayram eder,
fark etmezsin bile.
Aşabildiğin her güçlük zahmetinin, uzatabildiğin her el varlığının bayramıdır. Paylaşabilmek her bir parça için bayram değilse ne?
Bu acıyla da olmam artık ölürüm dediğin gecelerin ardından vardığın her sabah, ömrün bayram eder.
Harçlığını almış çocuk gibi ne yapacağını bilemez, biraz şaşkın, gecesine göre yüreğin biraz daha hafif, al baştan başlarsın.
Yeni baştan başlayabilmek neresinden baksan yaşama sevinci eder.
Yok dersen yok, var dersen var bu hayat.
Dar dedikçe daralır, şükrettikçe ferahlar için.
Gözün, gönlün bayram eder görmeyi öğrendikçe, gördüklerinle…
Baktığın yönü değiştirdiğinde ufkun bayram eder.
“Hayat iki şekilde yaşanır dediği gibi Albert Einstein’ ın… “Ya hiç mucize yokmuş gibi ya da her şey birer mucizeymiş gibi…”
Çünkü mucize onu gören gözde, kimseden saklı değil.
Bu köyde, ya her gün bayrammış gibi, aldığımız her nefes şifa gibi, yanımızdaki herkes ile bugün son günmüş gibi yaşayacağız deli diyecekler bize ya da bayramı bile hiçbir şeyin eski tadı yok diye
diye zehir edeceğiz kendimize…
Bilmez miyiz, eski tadı yok elbet ama o zamanlarda da bu beylik lafı ederdi ananeler, dedeler.
Oysa o zamanlarda da hayatın her anı bayrammış gibi yaşardı birileri.
Delilik ve velilik arasındaki ince çizgide yol alanların her birine selamlar,
herkese iyi bayramlar olsun..
@Tuğba B.Çınar
