- Üyelik Tarihi
- 30 Ara 2007
- Mesajlar
- 8,908
- Aldığı Beğeniler
- 128
- Takım
- Fenerbahçe
Herşey Sen...
Sevgili, sana mektup yazmak bana düşmezdi ama; birbirine deli sevdalı mürekkeple kağıdın buluştuğu şu satırlarda, seni bulma ve buldurma heyecanıyla çarpar yüreğim. Haddimi bilmezliğimi affet, senin hilmin olmasaydı bulamazdım kendimde böyle bir cesaret.
Senle başladı herşey... Şu kainata sevgi tohumları senin adına saçıldı. Onlar büyüdü ve aşkınla oturup kalkan mecnunların oluverdi. Çünkü herşey sendin; sevgi ve güzellik, hava ve su gibi...yaşamak sendin, sana ümmet olabilmek adına.. Aşıkların nereye baksa seni görürdü. Adına ne yanık nameler yakıldı sevgili, sana olan özlem ve hasreti anlatan, ey gönüllere taht kuran sultan...
Bir kere diz çökünce çöl bedevisi dizlerinin dibine; O keskin bakışlar yumşar, omuzlar düşer, aşığın maşuğuna ilan_ı aşkının titizliğiyle, tek bir cümle dökülür dudakları arasından: "Sensin kainatın Efendisi, ey sevgililer sevgilisi..."
Yarışırdı birbirleriyle o gül devrinin yiğitleri. Sen güldün, onlar sana sevdalı yiğitler...Hem öyle yiğit ki; yoktu onların kitabında bir adım geri kalmak. Işığa aşık birer pervaneydi onlar, dönüp duran etrafında. Bir buyruğun mu var, ölünürdü bu yolda ama, geri dönmek asla...Çünkü herşey sendin, sana ümmet olabilmek adına.
Onlar köle iken, senin getirdiğin kutlu davaya; "O söylediyse doğrudur, duyduk ve itaat ettik." dediler. Koptu esaret zincirleri, sultan oluverdiler. Onların her biri Yusuftu, zindanlara aşık. Karanlık nedir bilmezler, onların aydınlığı kalplerindeki ateş_i aşktır, yeis nedir bilmezler. Çünkü ümit sendin, karanlıkta herşey sen, sana ümmet olabilmek adına.
Sevgili, ya bizler...Bir kez olsun rüyalarımıza teşrifini bekleyen bizler...Daraldı zaman, yanıyor yürekler, bize vuslatı verecek hangi günler? Evet, bizler gül devrinin yiğitleri değiliz ancak, müjdenle şereflenmeye hazırlanan, sana kardeş olmaya talip bizler...Senden kopmuşluğumuzu, ahde vefasızlığımızı affet ne olur. Yakub olduk, bir nazar et, susamışlığımıza, gözyaşlarımıza...Çünkü; şefkat sen, rahmet sen, her şey sen... Sana ümmet olabilmek adına, her şey sensin Ya Rasulallah.
alıntı
Sevgili, sana mektup yazmak bana düşmezdi ama; birbirine deli sevdalı mürekkeple kağıdın buluştuğu şu satırlarda, seni bulma ve buldurma heyecanıyla çarpar yüreğim. Haddimi bilmezliğimi affet, senin hilmin olmasaydı bulamazdım kendimde böyle bir cesaret.
Senle başladı herşey... Şu kainata sevgi tohumları senin adına saçıldı. Onlar büyüdü ve aşkınla oturup kalkan mecnunların oluverdi. Çünkü herşey sendin; sevgi ve güzellik, hava ve su gibi...yaşamak sendin, sana ümmet olabilmek adına.. Aşıkların nereye baksa seni görürdü. Adına ne yanık nameler yakıldı sevgili, sana olan özlem ve hasreti anlatan, ey gönüllere taht kuran sultan...
Bir kere diz çökünce çöl bedevisi dizlerinin dibine; O keskin bakışlar yumşar, omuzlar düşer, aşığın maşuğuna ilan_ı aşkının titizliğiyle, tek bir cümle dökülür dudakları arasından: "Sensin kainatın Efendisi, ey sevgililer sevgilisi..."
Yarışırdı birbirleriyle o gül devrinin yiğitleri. Sen güldün, onlar sana sevdalı yiğitler...Hem öyle yiğit ki; yoktu onların kitabında bir adım geri kalmak. Işığa aşık birer pervaneydi onlar, dönüp duran etrafında. Bir buyruğun mu var, ölünürdü bu yolda ama, geri dönmek asla...Çünkü herşey sendin, sana ümmet olabilmek adına.
Onlar köle iken, senin getirdiğin kutlu davaya; "O söylediyse doğrudur, duyduk ve itaat ettik." dediler. Koptu esaret zincirleri, sultan oluverdiler. Onların her biri Yusuftu, zindanlara aşık. Karanlık nedir bilmezler, onların aydınlığı kalplerindeki ateş_i aşktır, yeis nedir bilmezler. Çünkü ümit sendin, karanlıkta herşey sen, sana ümmet olabilmek adına.
Sevgili, ya bizler...Bir kez olsun rüyalarımıza teşrifini bekleyen bizler...Daraldı zaman, yanıyor yürekler, bize vuslatı verecek hangi günler? Evet, bizler gül devrinin yiğitleri değiliz ancak, müjdenle şereflenmeye hazırlanan, sana kardeş olmaya talip bizler...Senden kopmuşluğumuzu, ahde vefasızlığımızı affet ne olur. Yakub olduk, bir nazar et, susamışlığımıza, gözyaşlarımıza...Çünkü; şefkat sen, rahmet sen, her şey sen... Sana ümmet olabilmek adına, her şey sensin Ya Rasulallah.
alıntı
