Hayat uzun bir yolculuktur aslında...Gittiğin zamanları geri alamaz, bir sonraki filmin en güzel sahnelerini bir saniye öne alamazsın..
Sadece sana sunulan hediyeyi zamanın altın tepsisinde nefes alarak yasarsın...
Bu bazen hüzünlü bir öyküdür bazen ise mutluluk masaldır yaşadıkların..tek değişen nefesinin kalbine bıraktığı renktir .
Bu hayat yolculuğunda binlerce kalp tanırsın kah hüzünlü kah karamsar bazıları ise gamsız kedersiz bazıları senin gibi meleksi kalpli insan suretindeki periler..
Doğan güneş herkese farklı bir hediye sunar hüzünlerde mutluluklar verir ya da mutlulukların içinde acıyı tattırır sana...
Ne mutluluklarını elinden kaçır ne de acılarına boynu bük...
Bazen hüzünlerinin kalbine yansıyan zamanında; acı bir sızıya göz beklerindeki masum gözyaşları eşlik eder; bazen de mutluluklarının resmine renk renk çiçek hükmündeki gülüşlerin eklenir..
Her çiçekte sana sunulmak üzere bir mutluluk vardır…
Açelyaların mutlulukları, güllerin tatlı sevgisi ve lalelerin ise gülüşleri vardır senin kalbini bekleyen…
Onlar senin hediyelerindir. Seni aramazlar sen bulmasın onları...
Bu hayat yolcuğunda gittiğin yer önemli değildir aslında; sadece bu yolculuktaki sonsuz beklentilerindir önemli olan..kazandıkların, her zaman kaybettiklerinden çok olmalı ; mutlulukların ise hüzünlere her zaman galip olarak ayrılmalı..öğrendiğin güzellikler, kaybettiğin hüzünleri aratmayacak olmalı..
Yeryündeki gülüşler geçmişte acılara hediye ettiğin gözyaşlarından daha güzeldir..
Farklı bir zamanda farklı sabahlara uyanacaksın..
Hayat bir sınavdır.kaybedeni çok kazanını ise çok az ama sen her zaman kazanacaksın … bu gözlerindeki yaşama sevinciyle dolu iken….belki de bu sınavın ödülü senin gülüşlerindir ...
Acıların hüzünleri ve sevinçlerin senin hayattan kazandırlarındır...
Acılarda gözyaşı keder çekerken bunu nasıl kazanç olarak görürüm kalbime dersen sana cevabım ; hüzünlerindeki göz yasların yarınlarındaki mutlulukların habercicisidir aslında...göz yasların ıslaktır ama bil ki yarınlarındaki mutlulukların güneş kadar sıcak olacaktır… Yalnızlıkların ve dertlerin her zaman siyah ve soğuktur …
Ama gelecekteki bir gün ( bu gün belki de yarından önce bu gece de olabilir) yaşayacağın mutlulukların ne kadar rengarenk ve de ne kadar samimi olduğu ve gözlerin ne kadar ışıl ışıl parladığına sende şaşıracaksın…. içinde o kadar samimi mutluluklar var ki saklı kalan..
Onlar bi gün bir yerde tam senin ihtiyaç anında avuçlarında olacaktır..
Dikenler her zaman güllerle anılacaktır...
Gülü koparırken dikeni senin avuçlarını kanatsa da bir süre sonra güllün bülbülün bile övdüğü büyüsüne kapılacaktır yüreğin..
İşte bende
böyle hayal ettiğim bir gül kokusuna aşığım…Aynı gül misali gibi kelebek ömürlü hüzünlerinde gözbebeklerinden süzülen gözyaşlarını silerken o gözyaşlarının bir gün sana binlerce mutluluklarınla avuçları süzüleceğini bilmek ne güzeldir değil mi ?
Yaşadığın dakikalar aslında bir kalemdir kalemin rengi senin kalbindeki hayata baktığın pencerenin hangi rengin içinde boyandığına bağlı.. Bazen kırmızı çok yakışmıştır güle… Çingenemsi fırfırlar giyinmiştir gül…
Hayatsa beyaz defterinin satır aralarına bazen buruk
ama umutlu yalnızlıklarını yazacaksın bazen de mutlulukların güzel anlarına gülüşlerin en güzel rengini çizeceksin.. ve de acılarının dayanılmaz yükünü yazarken satırlara belki gözbebeklerinin masum gözyaşlarını eklenecektir ıslak ıslak..Islak olacaktır ıslak tombiş ellerin…
Eğer sen gözlerini kapatırsan güneşe..dünyanın en güzel renklerini bir anda elinin tersiyle itersin ama sen gözlerin kapalıyken güneş her zaman ışıklarıyla insanlara aydınlı olmaya ve de umut dağıtmaya devam edecektir...
Eğer sen gözlerindeki mutlulukları değerini bilmeden acılara boyun bükersen hayat her ne kadar etrafına mutluluk perilerini de yollasa sen her zaman yalnızlığın kahırlı sokaklarında gözyaşlarınca dolaşırsın...
Hayatının her dakikasında dünyanın tüm mutlulukların en güzel renkleri ellerine çiçek buketi olarak verilsin..
Yarınlarındaki umutların ise nakış nakış kalbine armağan edilsin.. Sakın unutma: hayat seninle güzel ve kısa ama hayatın en güzel yanı kısa zamanda en güzel mutlulukları tadma şansın var...Bu şans senin elinde..Bu şans senin gözbebeklerine içindeki masumiyette...
Dragostan yazarken bu satırları denizde maviyle kırmızının tonlarında kayboluyorum..
Anlıyorum ki seven olmak hep kolaydır… ya sevilen olmak.. gül bahçesindeki kırmızı gülde “sevgi” bulabilmek..
Yetmez ki; çok şanslı olmalı insan….şansı; “Gülkokulu” gülü bulabilmek…
“Evet yüreğindeyim,yüreğimdesin...
Her güne beraber başlıyor,
beraber kapatıyoruz gözlerimizi güne...”
Hayat seninle güzel… “gül kokulu” düşlerim…
Sadece sana sunulan hediyeyi zamanın altın tepsisinde nefes alarak yasarsın...
Bu bazen hüzünlü bir öyküdür bazen ise mutluluk masaldır yaşadıkların..tek değişen nefesinin kalbine bıraktığı renktir .
Bu hayat yolculuğunda binlerce kalp tanırsın kah hüzünlü kah karamsar bazıları ise gamsız kedersiz bazıları senin gibi meleksi kalpli insan suretindeki periler..
Doğan güneş herkese farklı bir hediye sunar hüzünlerde mutluluklar verir ya da mutlulukların içinde acıyı tattırır sana...
Ne mutluluklarını elinden kaçır ne de acılarına boynu bük...
Bazen hüzünlerinin kalbine yansıyan zamanında; acı bir sızıya göz beklerindeki masum gözyaşları eşlik eder; bazen de mutluluklarının resmine renk renk çiçek hükmündeki gülüşlerin eklenir..
Her çiçekte sana sunulmak üzere bir mutluluk vardır…
Açelyaların mutlulukları, güllerin tatlı sevgisi ve lalelerin ise gülüşleri vardır senin kalbini bekleyen…
Onlar senin hediyelerindir. Seni aramazlar sen bulmasın onları...
Bu hayat yolcuğunda gittiğin yer önemli değildir aslında; sadece bu yolculuktaki sonsuz beklentilerindir önemli olan..kazandıkların, her zaman kaybettiklerinden çok olmalı ; mutlulukların ise hüzünlere her zaman galip olarak ayrılmalı..öğrendiğin güzellikler, kaybettiğin hüzünleri aratmayacak olmalı..
Yeryündeki gülüşler geçmişte acılara hediye ettiğin gözyaşlarından daha güzeldir..
Farklı bir zamanda farklı sabahlara uyanacaksın..
Hayat bir sınavdır.kaybedeni çok kazanını ise çok az ama sen her zaman kazanacaksın … bu gözlerindeki yaşama sevinciyle dolu iken….belki de bu sınavın ödülü senin gülüşlerindir ...
Acıların hüzünleri ve sevinçlerin senin hayattan kazandırlarındır...
Acılarda gözyaşı keder çekerken bunu nasıl kazanç olarak görürüm kalbime dersen sana cevabım ; hüzünlerindeki göz yasların yarınlarındaki mutlulukların habercicisidir aslında...göz yasların ıslaktır ama bil ki yarınlarındaki mutlulukların güneş kadar sıcak olacaktır… Yalnızlıkların ve dertlerin her zaman siyah ve soğuktur …
Ama gelecekteki bir gün ( bu gün belki de yarından önce bu gece de olabilir) yaşayacağın mutlulukların ne kadar rengarenk ve de ne kadar samimi olduğu ve gözlerin ne kadar ışıl ışıl parladığına sende şaşıracaksın…. içinde o kadar samimi mutluluklar var ki saklı kalan..
Onlar bi gün bir yerde tam senin ihtiyaç anında avuçlarında olacaktır..
Dikenler her zaman güllerle anılacaktır...
Gülü koparırken dikeni senin avuçlarını kanatsa da bir süre sonra güllün bülbülün bile övdüğü büyüsüne kapılacaktır yüreğin..
İşte bende
böyle hayal ettiğim bir gül kokusuna aşığım…Aynı gül misali gibi kelebek ömürlü hüzünlerinde gözbebeklerinden süzülen gözyaşlarını silerken o gözyaşlarının bir gün sana binlerce mutluluklarınla avuçları süzüleceğini bilmek ne güzeldir değil mi ?
Yaşadığın dakikalar aslında bir kalemdir kalemin rengi senin kalbindeki hayata baktığın pencerenin hangi rengin içinde boyandığına bağlı.. Bazen kırmızı çok yakışmıştır güle… Çingenemsi fırfırlar giyinmiştir gül…
Hayatsa beyaz defterinin satır aralarına bazen buruk
ama umutlu yalnızlıklarını yazacaksın bazen de mutlulukların güzel anlarına gülüşlerin en güzel rengini çizeceksin.. ve de acılarının dayanılmaz yükünü yazarken satırlara belki gözbebeklerinin masum gözyaşlarını eklenecektir ıslak ıslak..Islak olacaktır ıslak tombiş ellerin…
Eğer sen gözlerini kapatırsan güneşe..dünyanın en güzel renklerini bir anda elinin tersiyle itersin ama sen gözlerin kapalıyken güneş her zaman ışıklarıyla insanlara aydınlı olmaya ve de umut dağıtmaya devam edecektir...
Eğer sen gözlerindeki mutlulukları değerini bilmeden acılara boyun bükersen hayat her ne kadar etrafına mutluluk perilerini de yollasa sen her zaman yalnızlığın kahırlı sokaklarında gözyaşlarınca dolaşırsın...
Hayatının her dakikasında dünyanın tüm mutlulukların en güzel renkleri ellerine çiçek buketi olarak verilsin..
Yarınlarındaki umutların ise nakış nakış kalbine armağan edilsin.. Sakın unutma: hayat seninle güzel ve kısa ama hayatın en güzel yanı kısa zamanda en güzel mutlulukları tadma şansın var...Bu şans senin elinde..Bu şans senin gözbebeklerine içindeki masumiyette...
Dragostan yazarken bu satırları denizde maviyle kırmızının tonlarında kayboluyorum..
Anlıyorum ki seven olmak hep kolaydır… ya sevilen olmak.. gül bahçesindeki kırmızı gülde “sevgi” bulabilmek..
Yetmez ki; çok şanslı olmalı insan….şansı; “Gülkokulu” gülü bulabilmek…
“Evet yüreğindeyim,yüreğimdesin...
Her güne beraber başlıyor,
beraber kapatıyoruz gözlerimizi güne...”
Hayat seninle güzel… “gül kokulu” düşlerim…
