Bir zamanlar, her şeyden sürekli şikâyet eden; her gün hayatının ne
kadar berbat olduğundan yakınan bir kız vardı. Hayat, ona göre, çok
kötüydü ve sürekli savaşmaktan, mücadele etmekten yorulmustu. Bir problemi
çözer çözmez, bir yenisi çıkıyordu karşısına. Genç kızın bu yakınmaları
karşısında mesleği ahçılık olan babası ona bir hayat dersi vermeye
niyetlendi. Bir gün onu mutfağa götürdü. Üç ayri cezveyi suyla doldurdu ve
ateşin üzerine koydu. Cezvelerdeki sular kaynamaya başlayınca, bir
cezveye bir patates, diğerine bir yumurta, sonuncusuna da kahve
çekirdeklerini koydu. Daha sonra kızına tek kelime etmeden, beklemeye başladı. Kızı
da hiçbir sey anlamadığı bu faaliyeti seyrediyor ve sonunda
karşılaşacağı şeyi görmeyi bekliyordu. Ama o kadar sabırsızdı ki, sızlanmaya ve
daha ne kadar bekleyeceklerini sormaya başladı. Babası onun bu ısrarlı
sorularına cevap vermedi. Yirmi dakika sonra, adam, cezvelerin altındaki
ateşi kapattı. Birinci cezveden patatesi çıkardı ve bir tabağa koydu.
İkincisinden yumurtayı çıkardı, onu da bir tabağa koydu. Daha sonra son
cezvedeki kahveyi bir fincana boşalttı. Kızına dönerek sordu: - Ne
görüyorsun ? - Patates, yumurta ve kahve ? diye alaylı bir cevap verdi
kızı. Daha yakından bak bir de dedi baba, patatese dokun. Kız denileni
yaptı ve patatesin yumuşamış olduğunu söyledi. Aynı şekilde, yumurtayı da
incele. Kız, kabuğunu soyduğu yumurtanın katılaştığını gördü.En sonunda,
kızının kahveden bir yudum almasını söyledi. Söylenileni yapan kızın
yüzüne, kahvenin nefis tadıyla bir gülümseme yayıldı. Ama yine de bütün
bunlardan bir sey anlamamıştı: - Bütün bunlar ne anlama geliyor baba ?
Babası, patatesin de, yumurtanın da, kahve çekirdeklerinin de aynı
sıkıntıyı yaşadıklarını, yani kaynar suyun içinde kaldıklarını anlattı. Ama
her biri bu sıkıntı karşısında farklı farklı tepkiler vermişlerdi.
Patates daha önce sert, güçlü ve tavizsiz görünürken, kaynar suyun içine
girince yumuşamış ve güçten düşmüştü. Yumurta ise çok kırılgandı;
dışındaki ince kabuğun içindeki sıvıyı koruyordu. Ama kaynar suda kalınca,
yumurtanın içi sertleşmiş katılaşmıştı. Ancak, kahve çekirdekleri
bambaşkaydı. Kaynar suyun içinde kalınca, kendileri değiştiği gibi suyu da
değiştirmişlerdi ve ortaya tamamen yeni bir şey çıkmıştı. - Sen hangisisin
? diye sordu kızına. Bir sıkıntı kapını çaldığında nasıl tepki
vereceksin ? Patates gibi yumuşayıp ezilecek misin? Yumurta gibi, kalbini mi
katılaştıracaksın ? Yoksa, kahve çekirdekleri gibi, başına gelen her
olayın duygularını olgunlastırmasına ve hayatına ayrı bir tat katmasina
izin mi vereceksin ? HEPİNİZE KAHVE TADINDA BİR YAŞAM DİLERİM !...
