Yeniden Doğuş

Hamd Alemlerin Rabbine, salât ve selam onun elçisi biricik Efendimiz (s.a.v.) üstüne olsun.
Rahman ve Rahîm olan Allah'ın adıyla...

İnsanoğlu...

Kainatın tek sahibi ve yaratıcısının en güzel bir biçimde yarattığı bizler şeklî olduğu kadar ruhî, ahlakî bir güzelliğe de sahip olmalıyız. Güzellik deyince sadece kaş, göz, yüz, boy vb. şeyler akla gelmemeli. Yaşantımızı kalıplaştırdığımız gibi kavramlarımızı da kalıplaştırmayalım, onlara haksızlık etmeyelim. İnsanın ahlâkî yönden güzel olması onun için önemli bir haslettir. Kendinden bîhaber olan bir kişinin bu güzelliklere ulaşması da düşünülecek şey değildir. Her yönüyle bizlere örnek olan Efendimiz s.a.v. sık sık şöyle dua ederlerdi: "Allah'ım! Yaratılışımı güzel yaptığın gibi, ahlakımı da güzelleştir." Onun gibi birinin bu duayı yapması, bizlere oldukça fazla şey anlatıyor aslında.

İfsat ve asimilasyonun zirveye çıktığı günümüzde ahlâki güzellikten bahsetmek ise oldukça güç. Değer yargısı olarak maddenin ön planda olması bütün insânî güzellikleri yok etmektedir. Yumuşak huyluluk, sabır, af, şefkat, sulh, güleryüzlülük gibi kavramlar tabir-i caizse can çekişmekte. İnsanların birbirine tahammülü yok, her an bir kavgaya, tartışmaya gebe. Bunun sonucu ise son pişmanlığın fayda vermediğini ifade eden cümleler kurmak ve acı dolu sahnelere şahit olmak sadece. Bakın çevrenize dışı hoş, içi boş bir sürü insan...

Mümin adı gibi güzel olmalı. Özü, sözü, yüzü, ahlakı hep güzel olmalı. Kendisine yapılan çirkinliğe, çirkinlik yaparak güzelliğine leke sürmemeli, alçaklığa alçaklıkla karşılık verip konumunu zedelememeli. Tüm güzellikler kendisi ile gün yüzüne çıkmalı, yüzüne bakıldığında mutlu etmeli karşısındakini, selamı yaymalı, tatli dilli olmalı, sağ eliyle verdiğine göz ucuyla bakmamalı, sabırlı ve affedici olmalı. Kendisini çevresine sevdirmeli, örnek olmalı, kendisi çevreye uyup çizgisini bozmamalı. Yüce Mevla bu özeliklere sahip mümin kullarını şöyle övmektedir:

"İşte onlara, sabretmelerinden ötürü, mükafatları iki defa verilecektir. Bunlar kötülüğü iyilikle savarlar, kendilerine verdiğimiz rızıktan da Allah rızası için harcarlar. Onlar, boş söz işittikleri zaman ondan yüz çevirirler ve: Bizim işlerimiz bize, sizin işleriniz size. Size selam olsun. Biz kendini bilmezleri (arkadaş edinmek) istemeyiz, derler.

Allah c.c bizlere müslümanca yaşamayı ve ölmeyi, müslümanlığı hakkıyla anlatmayı, yaymayı, temsil etmeyi nasip eylesin. Ayalarımız bu din üzerinde sabit kılsın, yolundan ayırmasın. Aklımızı, elimizi, dilimizi, kalbimizi kendisinin razı olacağı şekilde kullanabilmeyi, kardeşlerimize karşı yumuşak ve affedici, zalimlere karşı güçlü ve muzaffer olabilmeyi nasip eylesin. Okuduklarımızı anlamayı, anladıklarımızı yaşamayı, yaşadıklarımız ile örnek olmayı bizlere kolaylaştırsın, bizlere sabır, güç ihsan eylesin. Mevla cümlemizi bu müjdelere layık olanlardan eylesin.


Yazının kaynağı: Hiç kendine dönüp bir baktın mı? - İlyas Uçar - Ebû Rudeyha - Evvâh - Kişisel Bilgi Sitesi

İlyas Uçar - Evvâh - Ebu Rudeyha
04.06.2009 - 20:06

Allah c.c bizlere müslümanca yaşamayı ve ölmeyi, müslümanlığı hakkıyla anlatmayı, yaymayı, temsil etmeyi nasip eylesin. Ayalarımız bu din üzerinde sabit kılsın, yolundan ayırmasın. Aklımızı, elimizi, dilimizi, kalbimizi kendisinin razı olacağı şekilde kullanabilmeyi, kardeşlerimize karşı yumuşak ve affedici, zalimlere karşı güçlü ve muzaffer olabilmeyi nasip eylesin. Okuduklarımızı anlamayı, anladıklarımızı yaşamayı, yaşadıklarımız ile örnek olmayı bizlere kolaylaştırsın, bizlere sabır, güç ihsan eylesin. Mevla cümlemizi bu müjdelere layık olanlardan eylesin.


Amin.. Allah razı olsun..eline emeğine sağlık kardeşim

amin ALLAh cc razı olsun yüreğine sağlık.

İnsan ruhu güzellikten zevk alacak şekilde yaratılmıştır. Her zaman en kusursuz olanı ve mükemmeli arar. En ufak bir detay bile gözüne çarpar, dikkatini çeker. Ancak insan, özlemini duyduğu kusursuz fiziksel güzelliği dünyada tam olarak hiçbir zaman bulamaz. Bu güzelliğe ancak cennette sahip olacaktır. Buna karşılık cennetteki sonsuz ve kusursuz yaşama ve nimetlere, bu dünyada kazanacağı ruh güzelliği ile kavuşacaktır. Ruh güzelliği ise yalnızca Kuran ahlakının yaşanması ile kazanılabilir. Yüce Allah'a iman eden, her şeyin karşılığını O’ndan bekleyen ve Yüce Allah’ın sınırlarını koruyarak Kuran ahlakını yaşayanlar, ruh güzelliğine, asalet ve izzete sahip olabilirler. Böyle bir insan, şartlara ve kişilere göre değişmeyen, çıkar peşinde koşmayan, haysiyetli, tevazulu, şerefli ve asil bir tavra sahip olur. Yüce Allah Kuran'da gerçek ahlak güzelliğine, dolayısıyla da ruh güzelliğine sahip olan kullarının sonsuz hayatlarını geçirecekleri yerin cennet olduğunu şöyle bildirmiştir:

“Kim Rabbinin makamından korkar ve nefsi heva (istek ve tutkular)dan sakındırırsa, Artık şüphesiz cennet, (onun için) bir barınma yeridir.” (Naziat Suresi, 40-41)

Akıl Sahibi Olmak Ruh Güzelliği Kazandırır

Hırs ve bencil tutkular, insanın kalbini kararttığı gibi aklının da kapanmasına sebep olur. Kıskançlık, maddi değerlere karşı duyulan tutkulu istek, fakir kalma, sahip olduklarını kaybetme, hastalanma gibi geleceğe yönelik korkular insanın aklını kapatır. Eğer insan bu duyguların esiri olursa niçin yaratıldığı, Yüce Allah‘a nasıl kulluk etmesi gerektiği gibi asıl aklını kullanması gereken konuları unutur. Bu nedenle ruh güzelliğinin en önemli şartlarından biri aklın açık ve berrak olmasıdır.

İnsanın aklının gelişmesi, kalbinin "Allah'ın zikri" ile dolmasına bağlıdır. Yüce Allah'ın büyüklüğünü ve yaratışının mükemmelliğini düşünen, O’nun nimetlerini anan, O'nu yüceltip, tesbih eden ve O'na ibadet eden bir kimse Yüce Allah'ı tanıyıp O'na itaat ettikçe hırslardan, korkulardan, bencil tutkulardan arınır ve ruhunu temizleyerek gerçek ruh güzelliğine kavuşabilir.

Ruh güzelliğini amaçlayan akıl sahibi kişiler öğüt alabilen ve başkalarından gelen doğruları kolaylıkla kabul edebilen, temizlenip arınmayı şiddetle isteyen kimselerdir. Bu nedenle Allah, onların bu ahlakını, "Ki onlar, sözü işitirler ve en güzeline uyarlar..." (Zümer Suresi, 18) ayetiyle haber vermektedir

Resulullah Efendimiz (sav), yaradılıştan heybetli ve muhteşemdi. Mübarek yüzü, dolunay halindeki ayın parlaklığı gibi nur saçardı. Orta boyludan uzun, ince uzundan kısa idi. Saçları kıvırcık ile düz arası idi; şayet kendiliğinden ikiye ayrılmışlarsa onları başının iki yanına salar, değilse ayırmazlardı. Uzattıkları takdirde saçları kulak yumuşaklarını geçerdi. Peygamber Efendimiz (sav)’in rengi, ezher'ul-levn (pek beyaz ve parlak renk) idi, yani nurani beyazdı. Alnı açıktı. Kaşları; hilal gibi, gür ve birbirine yakındı. Boynu, saf mermerden meydana gelen heykellerin boynu gibi gümüş berraklığında idi. Vücudunun bütün azaları birbiri ile uyumlu olup yakışıklı bir yapıya sahipti..." (Et-Tirmizi İmam Ebu İ'sa Muhammed, Şemail-i Şerife, 2. cilt, Hilal Yayınları, Ankara, 1976, s

Amin amin amin...
paylaştığın için teşekkürler yüreğine emeğine sağlık.

okuduğunuz için ben teşekkür ederim kardeşim.