Ey gönül, ey gönül neden bu kadar gamla dolusun.
Yıkıksın, kırık döküksün ama tılsımlı bir definesin sen.
Meleksin secde etmeleri emredilen kadri yüceltilmiş bir varlıksın, bildiğin gibi değil,
her varlıktan daha olgun daha ilerisin sen.
Ruhsun, Cebrailin üfürmesi ile ikizisin, Tanrının sırrısın, Meryemin oğlu İsa gibisin.
Kendine bir hoşça bak, âlemin özüsün sen, varlıkların gözbebeği olan insansın sen.
Mertebini adlarla sanma; adların sahibindedir.
Dönüp varacağın yer her şeyi yaratandır, eşyaya gideceğini zannetme.
Gördüğün gerçekleri rüya sanma, sen başka bir varlıksın; kendini her sureti kabul eden
Heyulanın büründüğü suret zannetme.
Keşifle gerçekliği meydana çıkan manayı dava sanma, hakkında söylenen vasıfları gözüne girmek
için söylenmiş sözler zannetme.
Kendine bir hoşça bak, âlemin özüsün sen, varlıkların gözbebeği olan insansın sen.
Sırrını inleyip de sakın ağyara açma; bilmezlikle inkar çukuruna düşmekten sakın.
Ahların, sakın, sevgilinin kakülüne değmesin, sonra Mansur gibi dara çıkarsın.
Sakın yaradan incinip de sevgiliye aczini bildirmeye kalkışma; a çaresiz kişi bulduğun kadri yüce incileri sakın.
Kendine bir hoşça bak, âlemin özüsün sen, varlıkların gözbebeği olan insansın sen.
Sevgi sırlarının mahzeni, o sırlar hazinelerinin konduğu yer sendedir, sende.
Erlik, yiğitlik nurlarının madeni sendedir, sende.
Gizli gizli daha nice ruh halleri var sende. Tanıyıp anlayış sende, hüner sende hakikat sende.
Baksan görürsün ki yer de, gök de, cehennem de, cennet de sende, kursi de sende, melek de elbet sendedir sende.
Kendine bir hoşça bak, âlemin özüsün sen, varlıkların gözbebeği olan insansın sen.
Yazıktır, padişahken alemde yoksul olmayasın, ümit ve yalvarışla boz bulanık bir hale gelmeyesin.
Yeis vadisinde düşüp bir hiç olarak yok olmayasın, yolunu yitirip bela sahrasının yolunu tutmayasın.
Âdeme yapış ki gerçekten ayrılmayasın, secdeler etki Tanrı reddetmesin seni.
Kendine bir hoşça bak, âlemin özüsün sen, varlıkların gözbebeği olan insansın sen.
Allahdan gayri bütün varlıklardan, çakıp sönen, gelip giden bütün şimşekler gibi geç git.
Üstüne takılan, konan çerçöpe aşk ateşine siper et (onları yak yandır).
Gönül bağlanacak şeylerin eserleri, sakın, eteğini tutmasın. Şems gibi, Mevlanayı isteyerek yola koyul,
yol olmaya bak.
Aynanı (gönlünü) arıt, bütün suretler ona vursun, görünsün.
Galip, hele bir duygularını derle, topla da bak.
Kendine bir hoşça bak, âlemin özüsün sen, varlıkların gözbebeği olan insansın sen
Şeyh Galib
Yıkıksın, kırık döküksün ama tılsımlı bir definesin sen.
Meleksin secde etmeleri emredilen kadri yüceltilmiş bir varlıksın, bildiğin gibi değil,
her varlıktan daha olgun daha ilerisin sen.
Ruhsun, Cebrailin üfürmesi ile ikizisin, Tanrının sırrısın, Meryemin oğlu İsa gibisin.
Kendine bir hoşça bak, âlemin özüsün sen, varlıkların gözbebeği olan insansın sen.
Mertebini adlarla sanma; adların sahibindedir.
Dönüp varacağın yer her şeyi yaratandır, eşyaya gideceğini zannetme.
Gördüğün gerçekleri rüya sanma, sen başka bir varlıksın; kendini her sureti kabul eden
Heyulanın büründüğü suret zannetme.
Keşifle gerçekliği meydana çıkan manayı dava sanma, hakkında söylenen vasıfları gözüne girmek
için söylenmiş sözler zannetme.
Kendine bir hoşça bak, âlemin özüsün sen, varlıkların gözbebeği olan insansın sen.
Sırrını inleyip de sakın ağyara açma; bilmezlikle inkar çukuruna düşmekten sakın.
Ahların, sakın, sevgilinin kakülüne değmesin, sonra Mansur gibi dara çıkarsın.
Sakın yaradan incinip de sevgiliye aczini bildirmeye kalkışma; a çaresiz kişi bulduğun kadri yüce incileri sakın.
Kendine bir hoşça bak, âlemin özüsün sen, varlıkların gözbebeği olan insansın sen.
Sevgi sırlarının mahzeni, o sırlar hazinelerinin konduğu yer sendedir, sende.
Erlik, yiğitlik nurlarının madeni sendedir, sende.
Gizli gizli daha nice ruh halleri var sende. Tanıyıp anlayış sende, hüner sende hakikat sende.
Baksan görürsün ki yer de, gök de, cehennem de, cennet de sende, kursi de sende, melek de elbet sendedir sende.
Kendine bir hoşça bak, âlemin özüsün sen, varlıkların gözbebeği olan insansın sen.
Yazıktır, padişahken alemde yoksul olmayasın, ümit ve yalvarışla boz bulanık bir hale gelmeyesin.
Yeis vadisinde düşüp bir hiç olarak yok olmayasın, yolunu yitirip bela sahrasının yolunu tutmayasın.
Âdeme yapış ki gerçekten ayrılmayasın, secdeler etki Tanrı reddetmesin seni.
Kendine bir hoşça bak, âlemin özüsün sen, varlıkların gözbebeği olan insansın sen.
Allahdan gayri bütün varlıklardan, çakıp sönen, gelip giden bütün şimşekler gibi geç git.
Üstüne takılan, konan çerçöpe aşk ateşine siper et (onları yak yandır).
Gönül bağlanacak şeylerin eserleri, sakın, eteğini tutmasın. Şems gibi, Mevlanayı isteyerek yola koyul,
yol olmaya bak.
Aynanı (gönlünü) arıt, bütün suretler ona vursun, görünsün.
Galip, hele bir duygularını derle, topla da bak.
Kendine bir hoşça bak, âlemin özüsün sen, varlıkların gözbebeği olan insansın sen
Şeyh Galib
