Çok eski bir web tarayıcısı kullanıyorsunuz. Bu veya diğer siteleri görüntülemekte sorunlar yaşayabilirsiniz.. Tarayıcınızı güncellemeli veya alternatif bir tarayıcı kullanmalısınız.
Korkutuyor beni, bu sonbahar rüzgarları
Sonuna yaklaşmak bir şeyin adım adım
Ürkütüyor yüreğimi
Hiçbir şey dünkü gibi değil bugün
Ve hiçbir şey bugünkü gibi olmayacak yarın
An gelir soluğu kesilir yalnızlıkların
Her adımda çıtırtısı ağlamaklıdır
Yollara dökülmüş bu sarı yaprakların
Hüzünlendiriyor beni, bu sonbahar rüzgarları
Issız bir istasyonda
Kaçan son trenin ardından bakan bir yolcu gibi
Son tren, son durak
Yağmurlarla ıslanmış bu toprak
Savrulup giden o kurumuş yaprak
Ürkütüyor yüreğimi
Kısalan günlerin karaltısı
Her yanda o hüzün sarısı
Yavaş yavaş solan, kaybolan
Çocukluk düşleri, gençlik hayalleri
Usul usul ecelin yaklaşan eli
Ve
Ömür denen takvimin düşen yaprakları
Korkutuyor beni, bu sonbahar rüzgarları…
Ben en çok sonbahar’ı severim.
Ben en çok baharın sonunu severim.
Ne kış kadar üşütür sonbahar
Nede yaz kadar yakar içini.
Hep bana yakındır çünkü sonbahar,
Hep benden yanadır, bana döker için.
Yapraklar bile iple çeker gelişini toprağa değebilmek için.
Hele kuşlar, onlar bile yolunu gözler sevdiğine kavuşmak için.
Sonbahar gelse de göç etsem sevdiğimin yanına diye.
Güneş kendi halinden memnun zaten her zaman. O hep aynı ısıtır.
Ama sonbahar bunun adı. Onu da kandırır. Çaktırmadan…
Ben en çok sonbahar’ı severim.
Yaz da güzeldir…
Kış da beğenir kendisini bazen.
O bahar yok mu. Aklı sıra kafa tutar sonbahar’a…
Ama dedim ya ben en çok sonbahar severim…
Hazan mevsimi geldi yüreğimde sonbahar
Aylardan eylül canlanır geçmiş hatıralar
Dökülen yapraklarıyla hazandır sonbahar
Kurumuş dallar misali eylül de âşıklar
Kabuk bağlar, yüreğimde birikir acılar
Mızrak gibi batıyor kanatıyor sonbahar
Ömrümden dökülen sararmış kuru yapraklar
Muhkem acı veriyor yüreğimde sonbahar
Hasret oluyor acı kokuyorsun sonbahar
Dostun selamını esirgiyor yine hazan
Çok uzak yerlerde esiyor soğuk rüzgârlar
Ayrılan âşıkların mevsimi oldu sonbahar